İç Uçurumum

Ey içime işleyen acı dağlama beni yorgunum ben
Şimdi yüreğimde sukutün sesi
Harmanlandım ben acının kardeşi hüzün ile
Dost oldum samimi yanlızlığımla
Ey içime işleyen acı
Aşılması güç duvarlarım iç cenazelerim var benim
Ruhu ceset tutmuş ekseriyetim var benim
Hayat insanlara baharını estiriyor ben ise o baharın güzünde tutsak kaldım
Nefes alan hücrelerim sıkışıyor Ruhum çatırdıyor her geçen gün birkez daha ölüyorum damarlarım patlıyor içime sızıyor katran tutmuş hayatın sancılı kanı durduramıyorum aktıkça akıyor paramparça oluyorum ve ruhu göçebelerden nakli insanlıkların huzuruna gidiyorum benzi kesilmiş ruhuma hayat nakli istiyorum....