Yolcu

Dilimde sükut var gece
sensizlige giden
zamanin bineginde
adressiz bir yolcuyum
gecimsiz mola saatleriyle
kavga ediyorum
beni durdurmagi için
içinde
tüm istasyonlarda
bakışlarını arıyorum
uzuyor yollar
uzuyor uçurum şeritleri
hep kendimi unutuyorum
sana başlayan
her yeni yolculukta
ezerim de kalmamış
ellerine dokunduğum
anlar
can kenarı kesmisim
bütün biletlerimi
yüzünü seyretmek için
yollar boyu
bavulumda sarhoş
cümleler taşıyorum
seninle beraber
cakirkeyf oluyoruz
bölünmüş uykularla
hiç bitmiyor yolumuz
uzadıkça sana uzuyor
tüm mesafeler
içim dökülüyor
içinin denizine
bulaniyoruz
taşıyoruz öfkem iz den
ayrı ayrı yollara
akiyoruz
kopariyor seni
adressiz gel git ler
bozkıra çeviriyor
yönümu suretin
içim catliyor
sert rüzgarlarindan
kanıyor benligim
kanıyor senligim
kanıyor her yerim
Nermin Yıldırım