TESLİMİYET
- Reads 5,386,744
- Votes 183,852
- Parts 61
Sevmeyecektim. Her ne olursa olsun daha on altımı doldururken babamın beni sattığı bu adamı sevmeyecektim. Hiçbir zaman dediğini yapmayacaktım. Bana hakim olmasına izin vermeyecektim. Ona direnecektim. Asıl eğlence şimdi başlıyordu.
Zorla güzellik olmazdı. Olmayacaktıda.
Kesinlikle emin olduğum birşey vardı. Sevmek çok güzeldi, fakat doğru zamanda ve doğru kişiyle.
*Sıkıldığımız kötü çocuk iyi kızı sever hikayelerinden değildir. Günümüz aşklarına inat gerçek aşkı anlatır.*
All Rights Reserved
#158
töre
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
KAÇIŞ
"Yine de bize bu gerçeği söyleyebilirsin değil mi?" Ahsen, gözlerime büyük bir ciddiyetle bakmaya başladı. O sinir bozucu alaycılığı bir anda buhar olup uçmuştu. Bakışları artık hiçbir insani duygu barındırmıyordu; sanki bize değil de boş bir duvara bakıyor gibiydi. "Gerçek," dedi ve tam o an, odadaki hava buz kesti. Derin ve boğuk bir kahkaha atmaya başladı; sesi artık bir genç kıza ait olamayacak kadar yabancıydı. Aynı zamanda tüm vücudu şiddetle titriyordu. Sarsıntıları dayanılmaz bir boyuta ulaştığında boğazında tuhaf, ürkütücü bir kızıllık belirdi. Ellerini aniden başının iki yanına kenetledi ve kan donduran, çevik bir hareketle kafasını sağa doğru çevirdi. Kendi boynunu kırmıştı. Gözlerindeki o mavi renk, saniyeler içinde koyu bir mora dönerken, boğazının derinliklerinden gelen o karanlık ses yankılandı: "Gerçeği kimse söyleyemez. Gerçek sonsuza dek bana ait." Kızın cansız bedeni bir çuval gibi yere yığıldığında, dizlerimin bağı çözüldü. Sanki ruhum bedenimden çekilmişti. Onunla aynı anda yere yığılırken boğazımdan yırtılırcasına tiz bir çığlık yükseldi. Sesim telleri yakıp geçerken, gözlerim gördüğü bu imkansız dehşeti reddediyordu. Barlas, olduğu yerde donup kalmış, gözlerini kırpmadan o korkunç manzaraya bakıyordu. Zangır zangır titrerken zihnimde tek bir cümle dönüp duruyordu: Boka batmıştık, hem de boğazımıza kadar.Complete
Ceza |İtalyan Adamlar Serisi 2|
|Yetişkin içeriklidir.| Gök öyle bir gürledi ki sanki gökyüzü delinmişti. Şimşek öyle bir çakmıştı ki ortalık bir anda aydınlanmıştı. Genç kadın derin bir nefes aldı ve üzerine çarpan yağmur damlalarına şükretti, şükretti çünkü bedeninde ki bütün kanı sıyırıp almıştı. Peki ya koku? Ellerindeki kan kokusunu hangi yağmur alıp götürecekti? Bu gece öyle bir geceydi ki bütün kalpleri titretmişti. Öyle günahkâr öyle acımasızlıkla doluydu ki bu gece yüzyıllar geçse bile unutulmayacaktı. Bir gece ne kadar korkunç olabilirdi ki? Bir aşk nasıl kana boyanabilirdi? Nasıl bir çukura batabilirdi? Derin bir nefes aldı genç kadın ardından da fısıldadı. "ellerimdeki kanın kokusunu alabiliyorum." Bu öyle bir fısıldamaydı ki gök yeniden gürlemiş ve şimşeği biraz ilerisine düşürmüştü. Çünkü bu gece çok ama çok lanetli bir geceydi.Complete
Kara Peçe
(Yetişkin İçerik) Bey kızı Mahinur, erkek kılığına girer Hazar Yüzbaşı'ndan eğitim alır. Talim yapmak, at binmek, erkekler gibi özgür yaşamak ister ama Hazar'a istemeden aşık olur. Hazar, Padişah'ın emriyle barış evliliği yapacaktır. Mahinur, erkek kılığında peşine takılır ve yolda aynı çadırda uyurlar. Herşeyden bihaber olan Hazar, onun Kara Bey'in kızı Mahinur olduğunu öğrenince, adını temizlemek için onunla evlenir. Aralarındaki öfkeli ateş onları tutkulu gecelere, kavga dolu sabahlara sürükler.
AÇELYA ZAMANI (TAMAMLANDI)
Geçmişe yolculuğa hazır mısınız? Gençliğin heyecanı ve toyluğu ile yetişkinliğin olgunluğu tüm kırgınlıklara çare olabilir mi? Affeder mi yetişkin gençliğinin yanlışlarını ve bir şans daha verir mi kendisine ve geleceğine? Zamanın gülü mü, açelyası mı, nergisi midir hayatında?Complete
İntikam
İntikam almak isteyen bir insan sınırları ne kadar zorlayabilir? Her şeyini kaybeden bir insanın artık durma sınırı var mıdır? Peki bu işin içine masum bir kız ve diğerleri girerse?Sonuç ne olur? *** Herkes kendi içinde oyunlar peşindeydi. Kimi cesaretinin kurbanı olacaktı kimi ise aptallığının. Bu oyun herkesten bir şeyler alacaktı. Hayatın neler getireceği veya neler götüreceğini kimse bilemezdi. Çünkü hayat hiçbir zaman planlara göre ilerlemezdi. Sırlar açığa çıktığında kazanan kim olacaktı? *** Bu sıradan bir intikam hikayesi değildi. Bu hikayenin sonunda tüm suçlular cezalarını çekecekti. Herkesin kendisinden bir şeyi savaş alanında kaybedeceği bu sahnede kurtulan kim olacaktı? © Tüm Hakları Saklıdır.Complete
İSYAN
Elimde tuttuğum yazmayla yavaş adımlarla yürüyordum. Bu yolun sonu nereye gidiyor hiç bilmiyordum. Gözlerimin yaşı kurumuş, bitmişti. Nefes alırken göğsümden yükselen büyük bir ağrı vardı. Saçlarımın kökleri acıyor, yüzümün her yanı cayır cayır yanıyordu. Çok değil yaklaşık on dakika önce yaşadıklarım yüzünden bu haldeydim. Gözyaşlarımı bırakmadan adımlarımı hızlandırdım. "Şimdi değil, birazdan. Dayan Güleycan, dik dur, az daha dayan."
Kararmış Kalpler (+18)
Soluksuz bir tutku, Soluksuz bir savaş, Ve yaşamayı bilmeyen iki kalp. Çıkmazlarla dolu bir hayat. Tüm taraftarlara karşı kilitli iki beden ve onları yaşatan bir ruh. Mucizevi bir hayal ve istenilmeyen acılar. Tüm bedene yayılan küçük bir umut yığını. Onları ele geçirmiş bir avuç acı geçmişleri ve unutulmamak hep hatırlanmak istenilen davetsiz bir aşk... Ve Ölümün haps olduğu bir bedende, yaşamak isteyen bir ruhun çığlığı...
Kalbe Zarar
Annesi ile küçük bir köyde yaşayan 17 yaşında Arin, bir gün annesini bir yangında kaybeder ve bir başına kalır. Köylü kızı evlendirmeye karar verir. Ağalardan birisi kızın yaşlı bir adamla evlenmesine göz yumamaz ve oğlu ile evlendirir. Kapak tasarımı @paralevmComplete
GÜCENİK
Ben cenaze töreni boyunca mezara bakıp belirsiz düşüncelerimde boğulurken, pek sevgili kayın validemin nasırlaşmış elleri ile boğazıma yapışıp acısını hafifletme isteği ile sıraladığı suçlamaları hissizce dinledim. "Hep senin yüzünden, oğlum senin yüzünden canına kıydı." Sessiz kaldım, yapmak istediğini yapabileceğini göstermek amacı ile çırpınmadım bile, nefesim kesilene kadar sıktı boğazımı da nefessiz kalan ben, kolumu kaldırıp müdahale bile etmedim, edemedim. Ama tepkisizliğimin sebebi ne anne olmasıydı ne de onun acısına kimsenin acısının yaklaşamayacağını bilmemdi. Tepkisiz kaldım zira kendi ailem de dahil şu anda, bu mezarda bulunan herkes hatta burada bulunmayanlar dahi bu ölümden zaten beni sorumlu tutuyordu. Tepkisizdim belki de haklılık payları vardı ve ben de bu durumu çoktan kabullenmiştim. Neden mi? Eşimin Facebook hesabında, intihar etmeden önce durum güncellenmesinde paylaştığı yazı, hakkımda yargısız infaz hükümlerini işleterek kanaatin oluşmasına sebep oldu. Peki eşim ne mi düşünüyordu: ''Hayatımın anlamı olan kadın, eşim, karım şu kısa hayatımdaki hem en temiz sayfam hem de en utanç tablomsun! Beni istemediğim bir adam, bir cani yaptın şimdi de sen yaşa bu vicdan azabı ile, şimdi de sen hisset, insanın kendisinden iğrenmesi ne demekmiş, her şeyin sorumlusu sensin, yaptığım ve yapacağım her şeyin SORUMLUSU SEN, hoşça kal...''Complete
ZİFİRİ
"Gecenin Şahidi Olmaz" dedi. Dedi ve beni Zifiri'ye mahkum ederek bir başıma bıraktı... Hayatının ipleri sürekli başkalarını elindeydi Defne'nin. Her ne kadar eline almak istese de tam aksine bir düğüm daha atılıyordu o ipe. Bazen bile isteye ama çoğu zaman çaresizce.. Bu Defne'nin hikayesi... Hayatının iplerini eline alıp özgürlüğe kavuşmasının, kendi gökkuşağını oluşturmasının hikayesi. Ama göründüğü kadar kolay olmayacaktı bu. Sonunda beklediği gün gelip çattı Defne'nin. Üniversite son sınıf öğrencisi olan Defne mezuniyet balosunda saat tam gece yarısını gösterdiğinde işlenen bir cinayetin tam ortasında buldu kendini. Görgü tanığı ya da şahit olara değil, bizzat katil olarak. Sonrası hiçbir zaman eskisi gibi olmadı. Ne hayatı ne de hayatındakiler... Öyle bir an gelir ki hiç beklemediğiniz bir anda hayatınız bambaşka bir hâl alır. Kendinizi hiç tahmin dâhi edemediğiniz bir durum içerisinde bulursunuz. Asıl konu yıkılmamak, her şeye rağmen. "Yağmurun şiddetine aldanıp kaçarsan sonrasında oluşacak gökkuşağını göremezsin." Ben hep ıslanan ama gökkuşağını bir türlü göremeyenim.. Hep beraber kendi gökkuşağımızı oluşturabiliriz yeter ki umudumuz olsun.. Peki siz gecenin şahidi olmaya hazır mısınız?Complete
"Yine de bize bu gerçeği söyleyebilirsin değil mi?" Ahsen, gözlerime büyük bir ciddiyetle bakmaya başladı. O sinir bozucu alaycılığı bir anda buhar olup uçmuştu. Bakışları artık hiçbir insani duygu barındırmıyordu; sanki bize değil de boş bir duvara bakıyor gibiydi. "Gerçek," dedi ve tam o an, odadaki hava buz kesti. Derin ve boğuk bir kahkaha atmaya başladı; sesi artık bir genç kıza ait olamayacak kadar yabancıydı. Aynı zamanda tüm vücudu şiddetle titriyordu. Sarsıntıları dayanılmaz bir boyuta ulaştığında boğazında tuhaf, ürkütücü bir kızıllık belirdi. Ellerini aniden başının iki yanına kenetledi ve kan donduran, çevik bir hareketle kafasını sağa doğru çevirdi. Kendi boynunu kırmıştı. Gözlerindeki o mavi renk, saniyeler içinde koyu bir mora dönerken, boğazının derinliklerinden gelen o karanlık ses yankılandı: "Gerçeği kimse söyleyemez. Gerçek sonsuza dek bana ait." Kızın cansız bedeni bir çuval gibi yere yığıldığında, dizlerimin bağı çözüldü. Sanki ruhum bedenimden çekilmişti. Onunla aynı anda yere yığılırken boğazımdan yırtılırcasına tiz bir çığlık yükseldi. Sesim telleri yakıp geçerken, gözlerim gördüğü bu imkansız dehşeti reddediyordu. Barlas, olduğu yerde donup kalmış, gözlerini kırpmadan o korkunç manzaraya bakıyordu. Zangır zangır titrerken zihnimde tek bir cümle dönüp duruyordu: Boka batmıştık, hem de boğazımıza kadar.
More detailsContent Guidelines