Het Leven van een Selkie

Veeleisend wil ik mezelf niet noemen, maar kom op, zijn hoge cijfers, een extravert karakter en een droomvriendje nou echt teveel gevraagd?

Ik weet dat ik het veel beroerder had kunnen treffen. Zo klein is het appartementje dat ik met mijn Ierse vader en Nederlandse moeder moet delen nou ook weer niet. Plus, het zit in hartje Amsterdam en voor een middagje shoppen hoef ik vijf meter te lopen. Klinkt leuk, maar je hele leven lang winkelen met ma begint ook te vervelen.

Dag in dag uit probeer ik de eerste stap te zetten om me aan te sluiten bij de meidenkliek in mijn klas, maar helaas staat mijn introverte zelf dat niet toe. Ook ben ik op zoek naar mijn Dylan O'Brien-achtige sprookjesboyfriend, maar die is nog nergens te bekennnen. Ik weet dondersgoed dat als ik een vriendje wil, ik zélf op zoek moet gaan, maar ik ben nou eenmaal zo onzichtbaar dat ik makkelijk vervangen zou kunnen worden door een kamerplant. Niemand zou een verschil merken.

En daar komt ook nog bij kijken dat ik laatst heb ontdekt een selkie te zijn; een half-zeehond uit de Schotse, Ierse en Faeröer mythologie dus. Ma blijkt dus niet mijn echte moeder te zijn en kennelijk ben ik niet eens wie ik dacht dat ik was. Drie hoeraatjes voor het ontdekken van mijn nieuwe leven dus, al denk ik niet dat Dylan O'Brien-achtige jongens geïnteresseerd zijn in een relatie met 'zeehondmeisje'. Het selkiegebeuren houd ik dus even voor mezelf.

Ik kom er trouwens nu pas achter dat ik ben vergeten om me voor te stellen. Mijn naam is Jamie Marshall, sinds kort een part-time selkie.

© Wees geen copycat, je eigen fantasywereld maken is veel leuker!