Meisje van steen

-'Je mag me niet aanraken.' fluister ik. Hij kijkt me verward aan, maar glimlacht dan voorzichtig. 'Je hoeft niet bang voor me te zijn hoor. Ik zal je niks aandoen.' Hij heeft het zo mis. Zo ongelooflijk verschrikkelijk mis. Bijna zou ik in lachen uitbarsten, bijna, bijna, maar niet helemaal. Het is niet om te lachen, het is om van te sterven.
~
Lyssa is niet zoals je denkt dat ze is. Als je haar ziet, denk je dat ze een normaal meisje is, afgezien van haar bleke kleurtje dan. Maar dan heb je het mis. Heel, maar dan ook heel, erg mis. Er is maar één ding dat je hoeft te weten; als je haar aanraakt, zul je het niet na vertellen.