ZAMANSIZ

Küçük çocuk ne duyarsa duysun odadan çıkmayacaktı. Babası öyle söylemişti. Uyuyacaktı, güçlenecekti. Ve olmuştu. Yine o gürültüyü duymuştu. O an gözlerinden bir damla düştü yanaklarına. Babasına verdiği sözü tutamamıştı. Ağlama demişti ama o ürkekçe ağlıyordu.

O gece verilen sözler birer birer aynı anda bozulmuştu.

O zifiri geceden geriye kalan o küçük bedense, arkalarında bıraktıkları enkazlarıydı.
***
Geçmişin acı dolu hikayesi bu.
İntikam isteğiyle kavrulan bir hayat.
Peki ya inandığı şeyler bir bir kaybolursa ellerinden?
Kalkabilir mi yeniden ayağa?
Tutulur mu ellerinden bir gün?
Söylesene bir beden daha ne kadar acıya katlanabilir?