AYRILIK

Sen bana böyle bakarken, Senden nefret etmem mümkün mü? Ben seni böyle severken, Benden gitmen mümkün mü? Peki ya ,senin gözlerin Benimde kalbim yalancıysa? Kim kaybeder? Ya da ne kazandık şimdi?

Hayatını deli dolu yaşayan Aynura yaşanacak talihsizlikden habersizdir. Hayatını maraton şeklinde yaşarken kapı çalar ve onu hiç bilmediği eve sürükler. Ya o evde gerçek ailesi yaşarsa?

alin: üç gündür sadece numaranı yazdığın bir kutuyu kapıma koyma amacın ne alin: eğer buna bir gün daha devam edersen polise gideceğim alin: bu seni ilk ve son uyarışım

"Sevgi yerli yerindeydi; ayrılık, çaresizliğin başka bir adı oldu."

Sendin bahar kokulum Ruhuma eşsiz güzellik katan Papatyalar, gelincikler arasından Gel; Gül çiçeğim Gel/de sevdayı fısılda kulağıma Sevdamız yükselsin bulutlarla Yağmur olup yağsın Tüm Aşk'a susayanlara... "Şiirin devamı kitapta"

Bu kitab sadəcə şeirlər toplusu deyil... Bu, bir qəlbin Allahı axtarış yoludur. Səhifələrdə iman, şübhə, sevgi, səbr və ədalət bir-birinə qarışır. Hər misrada bir dua, hər sətirdə bir sual gizlidir. Mən əlimdə qələm, qəlbimdə iman, dilimdə Allah deyərək bu yola qədəm qoydum. Könlümdən axan misralara həmdəm olarsan mı, ey gözəl bəndə?..

Aşk, bazen bir sığınakta başlar... Bazen bir ihanette parçalanır. Mina, hayatı boyunca susmayı öğrendi. Gözyaşlarını içine akıttı, çığlıklarını yuttu. Babası sandığı adamın yumruklarından kaçamadı... Ama ilk kez o gece, eliyle kaderini itti. Ve bir yabancının evinde, ilk kez nefes aldı. Emir Demirhan, soğuk bakışlarının ardında koca bir duvar örmüştü. Sadece ailesine güvenir, kimseye yaklaşmazdı. Ama bir gün, evine sığınan o sessiz kızı gördü. Ve ne kalbini, ne gözlerini ondan kaçırabildi. Ve tam da her şey yoluna girmişken... Bir iftira... Bir yalan... Ve ardına saklanan bir düşman, her şeyi darmadağın etti. Emir, en çok güvendiği kadını sorguladı. Mina kimdi? İhanet, aşk, masumiyet ve Kader... Bu hikâyede her şey gerçek. Ama en çok da acı. "EMIRA" Bazen bir kolyedir, geçmişin kilidini açan...

tenime yazılmışsın, elimden ne gelir?

"Mürekkebin tükenir ama kelimelerin değil..." Şiirleri kendim yazıyorum, alıntı değildir! Paylaşım gibi durumlarda kesinlikle izin almadan paylaşmayınız, en ufak çalıntı söz konusu olduğunda yasal işlem başlatılacaktır! İyi okumalar...

Kaç dakika koştum bilmiyorum ama gözlerimi kapatmıştım. En son korna sesi ile kendime geldim. Korkudan gözlerimi zar zor açtım. Yolun ortasında arabanın önüne atmıştım kendimi resmen. Arabadan bir adam inip benim olduğum tarafa gelmeye başladı. "Hanım efendi, iyi misiniz?" Telaşlı sesimle konuşmaya çalıştım. "Lütfen yardım edin bana, o... o beni bulacak." "Kim?" "A-" dememe kalmadan silah sesleri duydum. ___________________________________________ dikkat; argo kelimeler ve şiddet vardır.Ona göre okuyunuz!