İhanetin Boynundaki Eli

Çaresiz bir kadın

Sessizce ağlerken odanın bir kenarında

Ne sevdiği adam, nede ona iyi gelicek bir sarılma vardır

Yalnızdır, yorgundur ama güçlüdür kadın

Gece yanlızlığının getirmiş olduğu duygulara sarılır

Gündüz ise herşeyi bir kenara bırakıp ağır ağır adımlarla yürür

Kimse anlamaz onun içinde yaşadığı o fırtınayı

Kimseye belli etmez o sessiz çığlıklarını

Kimsede duymaz onu ve acılarını

Üzgünüm kadın bu küçük hayat adlı tiyatro da mutlu edemedim seni

Üzgünüm çok üzgüm ...