VAVEYLA

"Kanla çizilmiş bir kader, gözlerimin önünde beliren bir yabancı... Ve ben hâlâ onun kim olduğunu bilmiyorum. Ama bildiğim tek şey, hayatımın zaten çatlaklarla dolu olduğuydu. Anneme ait olmayan bir sevgi, evin duvarlarına sinmiş soğukluk ve susturulmuş cümleler arasında büyürken, karanlığa yabancı değildim. Belki de bu yüzden onun tehlikesi beni korkutmuyordu. Belki de içimdeki boşluk, onun sessizliğinde kendine yer buluyordu. Ama bazı adamlar sadece gizem değildir. Bazıları, dokunduğu her şeyi yavaşça yok eden bir fırtınadır. Ve ben... O fırtınanın tam ortasında duruyorum.

"İnsan kendi kaderini seçtiğini mi sanır, yoksa kader dediğimiz şey, çoktan yaşanmış tesadüflerin sonucu mudur? Yağmur... Sevmeyi bilen ama kendini kaybetmekten korkmayan bir kız. Toprak... Kalmak isteyen ama kalmanın yükünü taşıyamayan bir adam. Onlar birbirini bulduğunda her şey doğru hissettirdi. Ama bazen doğru hissetmek, doğru olmak demek değildir. Sevdiler. Kırıldılar. Sustular. Ve en çok da kendilerinden kaçtılar. Bu bir aşk hikâyesi değil sadece... Bu, birini severken kendini kaybetmenin hikâyesi."

Dedim ki;" Neden sarkaçla ilgili kafamdaki sahneleri tik toktaki gibi hayali sahne olarak yazmıyorum?" /Sar-kaç hayali sahne/

Hançer gibi kesti, Bir çığlıkla başladı. Zaman istedi, Uzaklaşmak istedi. Sonunda her şey beklemediği bir şekilde gelişti. Aldatıcı nefes kesildi. Çığlıklar sustu.

Bölümler düzenlenmiş hâliyle yeniden paylaşılıyor. (Final dahil bütün bölümler eklenecektir.)

Morana. Morana 'ölüm' demekti. Arsen Morana gözlerinde ölümü taşıyordu, damarlarında kurbanlarının kanı akıyordu. Düşmanları toprak oluyor Morana tarih yazıyordu. Tara'nın yaşadığı şehir olan Savana'da herkes kimden uzak durması gerektiğini biliyordu. Bunlar ölümü düşleyen Tara'nın umurunda değildi. 19 yaşındaki keskin nişancı olan Tara Baver, ülkenin en tehlikeli örgüt lideriyle anlaşma yapmak üzeredir. Aşk yok. Bağlanmak yok. Sadece hayatta kal. *** Uzun boylu yabancı onu karanlığa çekti, kulağına fısıldadı. "Işığını kaybeden yıldız, şimdi kollarımdasın. Derin bir nefes al, ölümü düşlesen de sana hayatı tattıracağım," Ölümün kızı Tara, ölümü zırh gibi kuşanan adamın kollarına kendini bıraktı.

Geçmişin günahları, geleceğin celladıdır. Büyük bir servet, kanla yazılmış bir aile geçmişi ve bu mirasın tam ortasına düşen iki hayat... Kaçmaya çalıştıkları karanlık, onları her adımda daha da içine çekerken, hayatta kalmanın tek bir yolu vardı: Miras kalan bu nefretle yüzleşmek. "Bize kalan sadece para değil; bu topraklara dökülen her damla kanın hesabıydı." Aşkın, ihanetin ve intikamın gölgesinde büyüyen bir hikaye... Kandan Miras, sırlar açığa çıktığında kimsenin masum kalamayacağını anlatıyor.

Dokuz yıl boyunca dağların sessizliğine sığınmış bir adam... Sevdiği kadın öldü, ama onun hayali hâlâ yanında. Ta ki, İstanbul onu çağırana kadar. Gerçekler sandığından çok daha güçlü, çok daha tehlikeli... Aşk, sırlar ve intikamın kesiştiği bir yolculuk başlıyor.

WattyTR2016 için yazılmış tek bölümlük bir hikayedir. "Benim zihnimdeki yılbaşında kar kırmızı yağıyordu; noel baba Azrail'di ve süslenen ağaçların altındaki paketlerden cesetler çıkıyordu."

İdil Aykan, çocukluğundan geriye kalan küllerin üzerinde yürüyerek büyüdü. Trafik kazası denilerek kapatılan dosyanın ardında saklanan gerçeği bulabilmek için polis oldu. Şimdi ise ailesinin katili olduğuna inandığı adamın kurduğu imparatorluğun tam ortasına sızıyor. Attığı her adım, ya adalete ya da kendi sonuna çıkıyor. Bazı savaşlarda kurşunlar en son ateşlenir. Önce güven ölür, ardından gerçekler, en sonunda da insanın kendisi. Boran Kayıhan, bir suç imparatorluğunun oğlu olarak tanınıyor. Dışarıdan bakıldığında babasının mirasını devralmaya hazırlanan bir varis. Kimsenin bilmediği ise yıllardır oynadığı oyunun, taşıdığı soyadından çok daha ağır olduğu. Çünkü bazen bir canavarı yok edebilmenin tek yolu, herkesin gözünde ondan biri olmaktır. Biri adalet ve gerçekler üzerine hayatını kuruyor, diğeri intikam uğruna karanlığın içinde yaşamayı seçiyor. Aynı hedefe yürüyen iki insan, birbirini farklı saflarda sanıyor. Fakat gerçekler ortaya çıktığında, bu hikâyede asıl soru kimin haklı olduğu değil; geriye ayakta kalacak birinin kalıp kalmayacağı olacak.