Senden Önce

Neden bir gün ölmek için her gün yaşıyoruz diye sorardı hep kendine. Cevabı yoktu bu sorunun. Çünkü ne onu seven, ne de önemseyen insanlar kalmıştı. Hiç beklemediği bir anda buhar olup uçmuşlardı. Unutmak istiyordu her şeyi. Ama hatırlamak için bir hafızası varken, unutmak için elinde hiçbir şeyin olmaması; hayatın ona attığı en büyük kazıktı. Hayat bazen insanları, birbirleri için ne kadar çok şey ifade ettiklerini anlasınlar diye ayırıyordu.

Özgürlüğüne ve sevdiklerine kavuşmak ister gibi kollarını iki yanına açarak bakışlarını gökyüzüne çevirdi. Şimdi O da aynı yolda aynı şekilde can verecekti. Duyduğu ani fren sesi ve vücudunda hissettiği acı ile sona ulaştığını düşünmüştü. Ama nereden bilebilirdi ki bunun aslında bir son değil, yeni bir başlangıç olduğunu...