İntikam

Şöminede yanan ateşe biraz daha yaklaştım. Soğuktan hareket ettiremediğim ellerimi ateşe uzattım. Ama farkında bile değildim o ateşin intikam ateşi olduğunu. Çenem birbirine çarpmaya başlayınca ellerimi ağzıma bastırdım. Yenilmiş görünmek istemiyordum ona. Birden kapı gıcırdadı. İçeriye doğru ilerledi. "Sana söylemiştim. Benden başka çıkış yolu yok" dedi boğuk sesiyle. Bense aldırış etmeden ateşe odaklandım. "Son gecenin tadını çıkar" dedi çıkarken. O çıkar çıkmaz gözyaşlarımı serbest bıraktım. Ayaklarımı biraz daha kendime çektim. Battaniyeme daha sıkı sarıldım. Tam uykuya daldığım sırada koşarak geldi. "Üzgünüm güzellik vaktin doldu. Yarına kadar bekleyemem" dedi. Ben ona anlamsız ve bitkin bir şekilde bakarken o saçlarımdan tutup beni ayağa kaldırdı. Ben acıyla inlerken o kafama silahı dayadı. Bu sefer hıçkırıklarımı tutamadım. Gözlerimi kapadım. Birden kapı açıldı. İşte kahramanım geldi. Şimdi oyunun kuralı değişti...

Üç ayrı intikam. Üç ayrı son. Kimler iyi kimler kötü...