"Piyano tuşlarından yükselen o son melodi, yerini barut kokusuna ve et yiyen yaratıkların hırıltısına bıraktığında hayatım sonsuza dek değişti. Ben Esmaria; bir piyano virtüözüydüm(!), şimdi ise babam Alaric'in en kusursuz deneyi... Raccoon City'nin cehenneminde bir çaylak polisle yollarım kesiştiğinde, hayatta kalmanın sadece ateş etmek olmadığını anladım. Ancak üç yıl sonra, o fırtınalı sahilde anladım ki; kaçtığım şey sadece geçmişim değil, damarlarımda taşıdığım o karanlık mirastı." *Hayran Kurgudur.

Efsaneler vardır, halk arasında her zaman efsaneler dönüyordur. Fakat bir evrende bu efsaneler gerçekten mevcuttur. En çok korkulan efsaneyse 12 Çocuk Efsanediydi. Efsaneye göre bir Tanrıça 12 insan çocuğuna güçlerini paylaştırır. Yaşam çemberinin en zayıf halkası olan insanlardır ve bu 12 insanla düzen değişir. Evren farklı bir hale gelir. Asırlar sonraysa reenkarne olan bir kadın gözlerini bu evrende açar ve evrenin düzeni bir kez daha değişir.

Geçmiş ve gelecekten ortak istila! Satın alınan bedenler, bir sokağa sıkıştırılan yüzlerce insan, acımasız bir sistem ve yüzyılın en büyük icadı. Hannah Wood, sadece daha normal bir hayatı olması için yaşadığı ortamdan biraz uzaklaşmayı dilemişti. Yaradan onun dileğini kabul ederken, hiç ummayacağı yeni bir yaşam dizayn etti. Başlangıç: 02. 05. 2018 Bitiş: 03. 06. 2019

RK-01 diğer robotlar gibi üretilmişti..yani sahibine itaatkar bir robot olarak. Gözlerini ondan ayırmaması için kodlanmıştı. Onu koruması için. Onu kaybetmemesi için. Zamanla RK-01 öğrenmeye başladı. Ses tonlarını, bakışları, gecikmeleri. Ve bir noktadan sonra, tehlikenin dışarıda olduğuna karar verdi. Kızın evden çıkmasına gerek yoktu. Başka biriyle görüşmesine hiç gerek yoktu. Çünkü dış dünya riskliydi. Çünkü onu kaybetmek bir ihtimaldi. RK-01 bunu kötülük için yapmıyordu. Sadece doğru olanın bu olduğuna inanıyordu. Ama bir yapay zekâ "korumak" ile "kontrol etmek" arasındaki çizgiyi geçerse onu durduracak olan kimdi? Ve asıl soru şuydu: Aşk öğrenilebilir miydi, yoksa bu sadece bir sistem hatası mıydı?

17 Yaşında olan ünlü Türkiye Birincisi Defne Alya Ozturk ' ün abisi ile olan İstanbulda kurdukları yaşamlarına ansızın Diyarbakır ' ın en ünlü ve dünyaya namını bir çok hitapla salmış, Türkiye de en büyük asiret sıralamalarında ilk üçe giren Bodoroglu asireti hayatına çıkagelir. Bundan sonraki hayatında Defne Alya ' yı sizce neler bekliyor? O zaman okuyup öğrenelim insallah . ******************************************** NOT !!! : Çalınması veya kopyalanması vs durumlarda gerekli yerlere şikayet edilecek yazılan kitaplar ortadan kaldırılacaktır . Kurgu içerisinde argo kelimeler, küfürler vs vardır. Ve bazı şiddet unsurları barındırır. Bir çok yerdede yazım yanlışları vardır. Bu seylerden rahatsız olanlar lütfen okumasın!

Duyguların ölçüldüğü, düşüncenin suç sayıldığı bir ülkede devlet herkesi izlerken, birileri görmeyi seçti. Gözetim Adası Hapishanesi'nde bir kadın sistemin içinde yükseldi. Bir adam sistemin alt katlarında bekledi. Baykuşlar bağırmaz. Ama her şeyi görür. MIHRA, sessiz bir direnişin, ölçülemeyen bir zekânın ve kırılmayan bir iradenin hikâyesi. "Biz bağırmayız. Biz görürüz."

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

Lydia kendini bir anda annesi Eleanor'un yıllar önce terk ettiği ama şimdi ani bir fikirle dönme kararı aldığı Hawkins'de bulmuştu. Fakat burada bulacağı yeni dostlarından, bulacağı yeni aşktan, babasının gerçekte kim olduğunu öğreneceğinden, kendini güçlerini kullanmak zorunda kalacağı bir çok durumun içinde bulacağından henüz haberi yoktu. Peki bundan sonra ne olacaktı? . . . . . Stranger Things'i hepimiz biliyoruz. Fakat sizce Henry'nin en zayıf noktası olan iki yeni karakterle nasıl olurdu? . . . . . "Baba." diye fısıldadım sessizce. Onu yıllar sonra ilk defa bu kadar net ve yakın görüyordum. Mavi gözleri bana bakarken özlemle parlıyordu. O da fısıldadı; "Lydia, kızım..."

25 yaşında olan genç kadın geleceğine mi bakmalı yoksa geçmişine mi sıkışıp kalmalı... peki bu genç kızın yaşadıkları bir yalan çıkarsa veya Küçük bir çocuk iken ailesinden kopartıldıysa...l bir taraftan evlat acısı yaşayan anne, baba Bir taraftan kardeş acısı yaşayan abiler... daha ikizini tanımayan çocuk... daha ablasını tanımayan ve onu hep merak eden küçük kardeş...

Güneşin yıllar önce doğmayı bıraktığı bir dünyada, sessizliğe mahkûm edilmiş çocuklar ve baskı altında yaşayan halk, hayatta kalmanın yollarını arıyor. Cemre Nehy, yetimhaneden kaçan bir kız, gölgelerde ve yasaklarda kendi yolunu bulmaya çalışırken, küçük bir kıvılcım büyük değişimlerin habercisi oluyor.