İKİ YABANCI

Adamın bir bakışı vardı. Kadın sustu. Bazen insanlar,bazen cümleler bazen ise bakışlar susmaya sebeptir. Konuşmadı kadın konuşamadı. Ne içinden geçenleri söyleyebildi ne de gerçekleri Adam parçalara ayırdığı kalbin yıllardan beri aşık olduğu kadına ait olduğunu unutmuştu. "Dünyanın öbür ucuna dahi gitsen bile seni bulurum. Ellerini unutsam,ses tonunu ses tonunu unutsam, gözlerini unutmam" dediği kadına aitti akan göz yaşları ve adam için akıyordu adamın ona inanmayışıydı kadını bu hale getiren. Adamın ona olan bakışlarındaki aşkın yok olduğunu görmesiydi...

+++
Aşık olmak kelimesi kullanıldığı kadar kolay bir şey değildir. Kadın bunun farkındaydı. Bu yüzden kabullenemedi aşık olduğunu. Kaçabildiği kadar uzaga kaçmaktı aklındaki ama unuttuğu tek şey kaçabildiği yer neresi olursa olsun adam zaten onunlaydı. Bir insan kalbe bir kere alınır. Adam kadının kalbine çoktan yer etmişti.

+++
Şimdi bir yağmur tanesi olsam. Gökyüzünden sana ulaşan bir yağmur tanesi. Diğerlerinden hiçbir farkı olmayan topraga düşünce arkasında essiz bir koku bırakan yağmur tanesi. Öylece karışsam diğerlerine. Yok olsam sanki hiç var olmamış gibi kaybolsam.