Karnından değil kalbinden doğurdun

Karnından değil kalbinden doğurdun,
Kaburgalarının arasında güvende tuttun.
Yalanlar içinde büyümek zor
Hem diriden hem ölüden azar işitmek koyuyor.
Gördüm sıkıştırılmış tatsız hayatlar,
Yüzüme gülüp yalan konuşanlar.
Şerefine rağmen bereketli olmayacaklar,
Irmaklardan içtikleri haramlarla kanacaklar.
Beni kandırdıklarını sanacaklar.
Ben görürüm de söylemem...
Bu demek değil devamı meşru.
Durdurmak kimin gücüdür bilemem.
Elimi bu pisliklere süremem.
Keşke konuşamıyor olsaydım
Pislikleri yüzüne kusamazdım.
Kör olsaydım göremezdim.
Her şeyi çıkarına göre yapanların
Derdi inanç mıdır para mı.
Kalbime giren huzur mudur yara mı?
Kabuk bağlasa da neşterlerim yaramı
Mesaj olsun diye dursun diye bu çile.
Karnı beslensin egosu değil diye.
Sendelerim yolum doğru olsa bile.
İçimde yanan kiralık evler sönemiyor.
Kiracıları evlerime zaten bakmıyor.
Gönlüm sadece hotel mi olmuş.
Tek porsiyonluk insanlarla dolmuş.
Kusmak o zaman mutlulukmuş.
Konuşmak neşter gibi serttir.
Konuşmasam belki daha iyidir.
Kusurları söylemek zoruma gidiyor
Hele bu kusurlar onlarınsa.
Ağlamak bazen budur hayatta
Kendi için değil başkası için.
Ama o da tek porsiyonluk olsa.
Mutlu olabilirim umutla bakarım yarınlara.