İMKANSIZ

"İlena! "
Sustum. Hiç birşey söylemedim. Dudaklarım mühürlenmişçesine susuyor, kıpırdamıyordu.
"İlena! "
Sesi sanki çok uzaklardan geliyor gibiydi. Duymuyordum. Bütün seslere sağırdım. Diğer bütün insanlara yabancı olduğum kadar ona da yabancıydım.
"İlena! "
O an "Buradayım İris, burada! " demeyi çok istedim ama olmadı. Yine sustum. Gözyaşlarım kirpiklerimin ucunda, karda yürüyordum. Mutlu olacağımız günleri düşünüyordum, onu bundan sonra asla affetmeyeceğimi bile bile...

#gecekokankadın