Herşey...

Zaten yaşamamızı sağlayan anılar değilmiydi..Yada ölmemizin mi nedeni?
Anılar bizim arkamızda bıraktıklarımız kadar yanımızda geleceğe taşıdığımız dostlarımızdı.Özlememizi sağlayan,gözümüzden yaşarı akıtan bir okadarda bizi gülümseten şeydi anılar.Şeydi diyorum...Çünkü:kimi anılara lanet okur,kimi arkasına bakınca mutlu olur kimide anılarını yaşatarak gelecğini sağlar böylelikle ne aynı hatayı ikinci kere yapar nede kaybettiklerini gelecekte arar.
Anıları hatırlayınca bazen güler insan,bazen ağlar,bazen kızar ama çoğu zaman özler, özler neden biliyormusun çünkü onu bir kere yaşar bir daha aynısı olmaz zaten olamaz ki düşünsene ilk aşkı yaşatan kişiyle ikincisi bir olur mu hiç?
Hiç onun sana yaşattıklarıyla bir diğerininki aynı olurmu...Olmaz!
Olamaz ki ya o gözler aynı olmaz ya gülüş yada ne biliyomusun hissettiklerin,hissettiklerini bir daha asla ilki gibi yaşayamazsın o ikincide yaşadıkların ilk yaşadıklarını ezberleyip taklit etmen gibi olur.Anılarda böyledir herşey aynı olsa zaman.