We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
Mor Bulutlar

Mor Bulutlar

  • WpView
    Reads 797
  • WpVote
    Votes 97
  • WpPart
    Parts 16
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jul 3, 2016
WpInfo
Fiction
Romance
Şimdi oturalım bir gecenin kenarına ben anlatayım içimde ne var ise bana ait. Sen dinle kendine aitliğinle. Ben susarsam.Sen susma. Bu hayatta susanlar olduğu sürece. Susturanların denizinde 'zihniyet yoksunluğunda' boğulacağız.. Lakin ben yüzme bilmem. Ey can kurtaran.. Şimdi yazmakla bitmeyecek şeyler birikti tercümesi saklı lügatımızda..Fakat açılacaksak da beraber, batacaksak da... Hayata ait.Sana ait bana ait bize ait ne varsa.Boguldugun,kayboldugun ne varsa.Merak ettigin,bilmedigin ne varsa.Konusmak istedigin ne varsa.Bir kitaptan daha fazlası.Bizi anlatan... Sosyal Hesaplar Instagram-> gzm.yksl Snapchat-> mor.bulutlar Alıntılar olacaktır. Alıntılar kullandıgım sosyal hesaplardan gördüğüm olduğu zaman eğer sahibini bilirsem paylasacağım yazıların, sözlerin bunu belirtirim fakat bilmiyorsam ve sizler biliyorsanız bana özelden bildirin. Teşekkürler...
All Rights Reserved
#9
sky
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Halısaha |texting
  • Vatan Uğruna
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA +21 (Tamamlandı)
  • Karven
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines