غلاف قصة The Wasted Forever بقلم wastedforever
The Wasted Forever
  • WpView
    مقروء 34
  • WpVote
    صوت 0
  • WpPart
    فصول 1
  • WpView
    مقروء 34
  • WpVote
    صوت 0
  • WpPart
    فصول 1
مكتمِلة، تم نشرها في ديسـ ١٥, ٢٠١٥
Ako si James nabuhay ng simple sa Manila. Hanggang isang araw nakilala ko ang babaeng bumighani da akin si Monica. Simpleng babae at napaka kwela. Tuwing kasama ko sya napapangiti nya ako, at di nagtagal tuluyang nahulog ang loob ko sa kanya.

Halos araw- araw ko syang sinusuyo, hanggang isang araw napasagot ko sya, sobrang saya ko nun. Simula ng araw na yun walang araw na lumipas na hindi kami nagkikita. Kami na siguro yung matatawag na PDA e anong magagawa ko sobrang Mahal ko na si Monica. 

Habang namamasyal kami magka- holding hands pa kami, sa simpleng bagay na yun nakikita ko yung ngiti sa mga labi nya, ewan ko ba pero kahit na lalaki ako aaminin ko kinikilig ako ng mga oras na yun. 

First Anniversarry namin dinalhan ko sya ng bulaklak sobrang nagustuhan nya ito, kitang-kita ko yung mga ngiti nyang abot hanggang sa malamlam nyang mga mata.

Mahal na mahal kita Monica, please be with me, magsama na tayo?!

James mahal na mahal din kita sobra, kaya sasama ako sayo:)

Sobrang saya
جميع الحقوق محفوظة
قم بالتسجيل كي تُضيف The Wasted Forever إلى مكتبتك وتتلقى التحديثات
أو
إرشادات المحتوى
قد تعجبك أيضاً
My Crush slash Best Enemy بقلم ladyseraph1991
36 أجزاء مكتمِلة
Nasubukan mo na bang ma-inlove..? Teka, rephrase, rephrase. Para mas madali, Na-inlove ka na ba..? Nakaramdam ka na ba nung excitement at tuwa na gustong-gusto mo siya laging makita at makasama? Yung gusto mo, nasa perimeter ka lang ng mata niya? Yung gusto mo, lagi ka niyang napapansin? Yung kulang na lang bulgaran mong sabihin sa kanya kung anong ginagawa mo at gagawin, lahat ng gusto mong gawin at kung nasan ka? Yung heartbeat mo pa, hindi normal kasi ang bilis-bilis tumibok na kulang na lang tanggalin mo na sa loob ng dibdib mo dahil sa gulo nito? Tapos gusto mo, lagi kang updated sa kanya. Alam mo dapat lahat ng bagay tungkol sa kanya. At gusto mo ikaw ang pinaka-unang makaalam. Iyon ay ilan lamang sa mga pwedeng maranasan ng isang normal na tao. Oo, normal as it was stated, kasi normal lang ang ma-inlove. So, naranasan mo na rin, right? Pero kapag na-inlove ka ba sa taong ilang beses ka ng pinaiyak, pinaluha, at pinaglaruan, normal pa rin ba yun? Masasabi mo bang baliw ako, tanga, bobo kung dun pa ako na-inlove sa taong hindi naman ako binibigyan ng attention? I mean, it seems like a one-sided love kasi ako lang ang nagmamahal sa kanya. Masisisi mo ba ang isang taong patuloy pa ring nagdadasal, nangangarap ng gising, at umaasang balang araw mamahalin din siya, katulad ko? Masisisi mo ba ako kung may nakikinita akong kakaiba, yun bang parang may gusto sin siya sa akin based on my instincts? Bakit kasi, kahit ilang beses na niya akong pinapaiyak at sinasaktan, ganun pa rin? Ganun pa rin ang feeling ko, walang pinagbago. Minsan, nag-promise ako, 'this will be my one last cry'. Pero bakit sa mga sumunod na araw, nandun pa rin yung pagmamahal ko sa kanya? Ang hirap 'no? May happy ending kaya ako? Hanggang kelan ako dapat umasa at mag-hintay. Pero ang tanong, dapat pa ba akong umasa at mag-antay kung hindi naman siya nagpapaasa at nagpapa-antay? © All Rights Reserved
Si Mr. Nobody بقلم CalypsoAlaia
4 فصول مكتمِلة
Lumaki ako sa paniniwala na merong sumpa ang mga babae sa pamilya. Na nakakatakot mag mahal, nakakatakot mag-asawa, obligasyon itong mabigat, hindi ko gusto. Hindi ko gusto yung mga responsibilidad na ipapataw sayo kapag nag sabi ka na ng ' I Do'. Takot na takot ako ma-frustrate agad. Kaya maaga akong tumigil makipag date. Pagkatapos ng huling relasyon ko ng age 27, tumigil na ako, ayoko na. Ok na ako kay Park Seo Jun. Si Park Seo jun laging mabait sa leading lady, si Park Seo jun ipagtatanggol ako. Si Park Seo Jun maalala ang birthday ko, hindi kagaya ng mga ibang naging boyfriend ko. Pero tuwing gabi, at katatapos ko mag timpla ng kape, meron nag iisang tao na pumapasok sa isipan ko. Nakilala ko siya noong college days. 5 taon na nung huli ko siya makita, pero buhay pa rin siya sa isip ko. 33 na ako, single pa din. Busy sa trabaho at nakalimutan na ata ang ibig sabihin ng lovelife. Pero tuwing merong nagtatanong tungkol sa kanya, napapangiti pa rin ako. Naalala ko yung favorite song, hawi ng buhok at hugis ng likod niya. Yung boses niya, at mga araw na hatid sundo pa niya ako. Tuwing mag isa ako at nakatingin sa bintana sa madaling araw, siya yung nagpapangiti sa akin. Pag nasa tabing dagat ako, siya yung unang una ko naiisip. Lagi ko siyang nakikita nakatayo sa tabing-dagat. Si Ryan pa din naaalala ko. Siya pa din yung idea ko ng love, o kung paano magmahal. Lahat ng naging boyfriend ko, nag iwan ng mga malalim na sugat. Siya lang yung hindi. Dahil hindi lahat ng love story may holding hands, hindi lahat ng love story kailangan may sekswal na nangyari, hindi lahat ng love story kailangang pisikal. Meron tayong ibat ibang interpretasyon kung paano tayo nagmahal. Para sa akin, si Mr. Nobody yun..
The Forgotten LOVE (COMPLETE) بقلم IamLUNA-M
57 أجزاء مكتمِلة
Prologue: Isa lamang akong simpleng babae, masayahin. tahimikin, loka-loka't pilosopo minsan pero sinasabi ko sa inyo... kapag nakita ninyo ako mahuhulog kayo sa'kin... haha.. totoo yun. maganda ako... Pero sa kabila ng pagkaloka-loka at pagkamasayahin ko ay may dinadala din akong sakit at takot mula sa nakaraan... Haaay naku!! Ibahin na nga lang natin ang topiko, mamaya magiging emosyonal na ako dito... Hehe.. May sasabihin nga pala akong sekreto.... "Ano ba yan SHINIZE ang bagal mong kumilos, malelate na tayo! Ano ba kasi yang ginagawa mo jan?!" sigaw ni Syl mula sa baba. "Sandali lang naman Syl. Huwag ka ngang sumigaw jan." nandito na pala siya. "Aba't! Haist! Bilisan mo!" Hehe. Ano na nga yung sasabihin ko?! Ah oo nga pala yung sekreto ko. Huwaaaahh! Ano ba yan, hindi ko pa nga sinasabi kinikilig na ako! Shems! Pero ito na. May kababata kasi ako, pero matagal na rin kaming hindi nagkita simula nung nasa Grade School palang kami. Haaayyy, pero may gusto ako sa kanya! Yieee, kinikilig ako. Shyet!! >.< "SHINIZE!!" Patay!! Nakalimutan ko, nandito pala si Syl. "Waaaah! Heto na, heto na, bababa na ako! Tapos na ako sa ginagawa ko!" panira naman to ehh. tsk. "Tss. Ano ba kasing ginagawa mo at ang tagal-tagal mo doon sa taas?" "Ahh...basta, halika na! Sibat na tayo. Pagalitan pa tayo ni Prof. Cross ehh. Ma, alis na po kami!" "Sige, mag-ingat kayo." Mama "Kasalanan mo, pag nangyari yun." Syl. "Huhuhu.. Oo na, kaya ito na nga oh, hinihila na kita." "Tss. Pahamak ka talaga kahit kailan." bulong niya. "Hehe." Buti nalang at tumahimik na si Syl! Haaay ang aga-aga masungit na siya, pero teka..di kaya may dalaw siya ngayon? Whaaa!! Huwag naman sana, nakakatakot pa naman yun tuwing dalaw niya. A/N: Hello po sa inyo! *kaway kaway* Kakagawa ko lang po ng story na to at bago lng din po ako dito. Sana po magustuhan niyo...
Catch Me, Dear! بقلم starberry_3455
49 أجزاء مكتمِلة للبالغين
​Naglalakad ako sa field mag-isa, dala-dala ang piece of cake na nabili ko sa café. Ang ganda pa ng design-color pink siya na may white cream at strawberry on top. My favorite! Bigla na lang, may tumama sa ulo ko na maliit na bola. Bwisit! Napahawak ako sa ulo ko at nakita ko ang cake ko na nasa lapag na... NO! ​"Are you okay?" malalim na boses ng isang lalaki ang narinig ko. ​Wala na akong maisip na sabihin sa kanya kundi bayaran niya ang cake ko! ​"Bayaran mo ang cake ko!" sigaw ko. Nagkaroon ng awkward silence sa field. Tumingin ako sa paligid. Bwisit, nag-e-training pala sila... may mga babae sa bleachers at lahat sila ay nakatingin sa akin. Ang iba ay nagbubulungan pa, habang ang iba naman ay matalim ang tingin sa akin na parang may nasira ako. ​Nung tiningnan ko ang lalaki, walang iba kundi ang crush ng bayan-si Adrian James. The baseball captain... and the most red flag guy! ​Ngumiti siya sa akin at inabot ang kamay niya para tulungan akong tumayo. ​"Don't worry. Magkano ba 'yan?" sabi niya. ​"112 pesos," ani ko naman habang hindi tumitingin sa mga mata niya. ​"Mura lang pala..." sabi niya, at nararamdaman ko ang titig niya sa akin nang sobra-sobra. ​"Bakit hindi ka makatingin? Ganoon ka ba kagalit sa akin?" sabi niya at pilit na tumingin sa mga mata ko. Nakakagulat siya. "It's just a piece of cake, kaya ko gumawa ng cake for you." ​Ulol niya! Tinulak ko siya at umalis na lang ako nang walang sinasabi sa kanya. Tiyak na magagalit sa akin ang lahat ng babae sa campus dahil iisipin nilang inaagaw ko sa kanila si Adrian. ​Ipakain ko sa kanila 'yan, eh!