MEHRU

Ben Mehru..
Modern zamanın polyannası..
Şunca yaşadıklarımdan sonra.. Benim yaşadığım onca olaya yaklaşımımdan sonra..
Kendimi şöyle tanıtmalıyım.. Ben bu zamanın polyannası.. Hayatta beni acıtan, kıran dökeb, delip geçen onlarca acı yaşadım.. Ama artık bi benim. Tek başıma.. Benden başka beni hayatımda kimse yok. O yüzden alıp veremediğim hiçbir şey yok.
Belki tek alıp veremediğim kendim.. Çillerim belki dişlerim biraz saçım belki ten rengim.. Ama o kadar işte dahası yok.. Artık beni acıtacak hiç bir şey yok..

Ama ne var biliyormusunuz ben bunca zamandır her olaya pozitif yaklaşırken artık bu yetimi kaybediyorum..

Ne yapmalı? Nasıl davranmalı?.. Bilmiyorum.. Ama ne ondan ne de ondan gelecek olandan kaçışım yok.. İşte onu biliyorum..

Ben Kenan..
Kötü bi insan değilim. Gerçekten..
Kötü olmak gibi bi uğraş içerisinde de değilim. Hayat bana neyi nasıl getirirse bende gelene öyle muamele ederim. Beni yakıp yıkanlara bile eyvallahım yoksa..

İyise iyi kötüyse kötü. Ötesi yok.

Bu tavrımın halimin cüce bi kızıl tarafından söndürüleceğini onun gönlünden şekilleneceğimi tahmin etmezdim. Ama oldu mu? Oldu..