28 Lipiec
- Leituras 1,194
- Votos 56
- Capítulos 19
Tagsanioły
"Zaczynam krzyczeć, rzucam wszystkim
co wpadnie mi pod rękę. Widzę wszystko rozmazane przez łzy. Słyszę tylko trzask rozbijanych rzeczy i swój własny krzyk. Upadam na ziemię. Teraz tylko płaczę. Nie mam już nawet siły na krzyk. Kładę się na podłodze. Brak mi sił żeby wstać i położyć się na łóżku. Znów wszystkich zawiodłam. Jestem do niczego."
Todos os Direitos Reservados
#100
anioły
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
Now you see me
Obudziłam się.Wokół mnie ciemność.Zamrugałam kilka razy i przetarłam oczy.Nadal ciemno.Co to za miejsce?Usłyszałam szum samochodów.Czyli jakaś ulica.Zerknęłam na zegarek.5.30. Moje oczy powoli przyzwyczaiły się do ciemności.Rozejrzałam się.Byłam w jakiejś przytulnej przyczepie,pewnie ciężarówki.Cisza.Nagle ktoś...Concluída
Kamikadze
Mam ochotę go zabić. Zostawił mnie samego, a potem gdy próbowałem się zemścić, od razu tego pożałowałem. Ale teraz mam okazję zabić zarówno jego jak i każdego, kto kiedykolwiek mi przeszkodził... Nadchodzi rzeźnia - rzeźnia, którą ja zapoczątkuję.
Szlachetna Trucizna
Mitologia słowiańska. Jeśli ktoś jest chętny poszerzyć wiedzę w tym temacie, zapraszam. ''-Wiem,że chcesz się zabić diabełku-szepnęłam i podała mi wódkę oraz tabletki-i za nic nie chcę tego przegapić- otworzyłam flaszkę z uśmiechem zwycięstwa-Wychodzi na to,że wygrałam-otworzyłam pudełko, wysypałam kilkanaście tabletek na dłoń i podałam- Z mojej ręki będzie ci łatwiej-Maria z determinacją wzięła tabletki i uniosła je do ust potem zapał znikł.Popatrzyła na mój uśmiech i spuściła głowę.Widocznie wahała się nad tym co robi.Nie płakała,nie czuła strachu,spojrzała na proszki i alkohol a potem na mnie.Nie widziałam jeszcze tyle nienawiści. Kiwnęłam głową zachęcająco i ujrzałam porażkę.Poddała się mej woli,połknęła tabletki i przepiła wódką krzywiąc się i dławiąc. -Pewnie jesteś z siebie zadowolona?-mówiła między łykami coraz bardziej się krzywiąc-Pozbyłaś się mnie, od razu wiedziałam kim jesteś, przejrzałam cię. -Ty mnie jeszcze nie znasz-mój głos nigdy nie był taki słodki-Jestem okrutna i niezastąpiona w swoim fachu.''Concluída
Po drugiej stronie
"Przychodziła tu ostatnio często, kiedy nie mogła spać - widok nocnego nieba ją uspokajał. Mimo że miała już trzynaście lat, wolała nie wspominać rodzicom o swoich nocnych wycieczkach. Wpatrzyła się w księżyc, który tej nocy był wyjątkowo jasny. Powoli chował się za wierzchołkami gór, które otaczały niewielką wioskę. Nagle na tle księżyca zauważyła postać. Cień wyjrzał zza skały tylko na chwilę, lecz ona była pewna, że go widziała. Narastająca powoli ciekawość rozbudziła wyobraźnię i dziewczynka zyskała pewność, że już nie zaśnie. Ześlizgnęła się cichutko z dachu i ruszyła piaskową dróżką wijącą się pomiędzy domami. Wiedziała, że nie powinna opuszczać wioski nocą, ale coś ją ciągnęło." "Po chwili mrok stracił gęstość i zobaczyła, jak kamienne bloki oddalają się od siebie i znowu zamykają, tworząc niewielką jaskinię. Malutkie szczelinki w skale doprowadzały do jej wnętrza światło księżyca. Na środku sali tliło się niewielkie ognisko. Dziewczynka ostrożnie przykucnęła przy ogniu i wyciągnęła zmarznięte ręce. Nie zdążyła się zastanowić, kto go rozpalił. Rozmyślenia przerwał jej zimny głos rozchodzący się po jaskini. - Czekałem na ciebie, Analiz. Dziewczynka poczuła, że może mieć kłopoty."Concluída
Zasněžená
Všechno bylo obyčejné, ne dobré, ale obyčejné. Stačil jeden den, jedna událost... a její svět se začal hroutit. Elisa netušila, co všechno se kvůli tomu jednomu odpoledni změní... Psychologická novela psaná z pohledů několika postav. Příběh, který vás nenechá chladnými a není v něm nouze o postavy, za které budete dýchat.Concluída
Druga Szansa
" Czy to wszystko ma tak wyglądać?" Anna udająca wiecznie złą dziewczynkę chcę zacząć wszystko od nowa. Zagubiona w złym święcie próbuje poznać co to prawdziwa miłość. Co się stanie kiedy przeszłość powróci? Czy będzie silna? Odpuści czy pójdzie dalej? A może życie jest jedną wielką tajemnicą? "I siedzę całymi dniami z kubkiem kawy i papierosem w dłoni na parapecie myśląc co gdyby mnie nie było."Concluída
Obudziłam się.Wokół mnie ciemność.Zamrugałam kilka razy i przetarłam oczy.Nadal ciemno.Co to za miejsce?Usłyszałam szum samochodów.Czyli jakaś ulica.Zerknęłam na zegarek.5.30. Moje oczy powoli przyzwyczaiły się do ciemności.Rozejrzałam się.Byłam w jakiejś przytulnej przyczepie,pewnie ciężarówki.Cisza.Nagle ktoś...
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo