TANIMSIZ BÖLGE

TANIMSIZ BÖLGE

  • WpView
    LETTURE 49
  • WpVote
    Voti 2
  • WpPart
    Parti 2
WpMetadataReadPer adultiIn corso
WpMetadataNoticeUltima pubblicazione ven, dic 18, 2015
Rüyalar ; İnsanın ruhundan parçalar taşır,peki ya sürekli uyku halinde olup gerçeklik algımızı yitirseydik? Jessy ve Larissa Septamın Rika eyaletinde ikamet eden iki yakın arkadaştır.Beraber uzun yıllar boyunca aynı iş yerinde keroni hastanesinde genetik çeşitlilik üzerine çalışmış ,bu süre zarfında aynı evde kalmışlardır.Bir gün Larissa aniden ortadan kaybolur ,Jessy Larissanın peşine düşer ve kendisini bir araştırma içinde denek olarak bulur. Karşıt düşüncedeki bilim insanlarından bir aşk doğabilir mi? ''Sonuç vermeyecek tek deney insanın kendisiyle olan savaşıdır.'' ''İnsan ; karmaşıklığın yarattığı labirentten kurtulmak için kendisine yön vererek,yol gösterecek bir rehbere ihtiyaç duyar.Yanında aradığı yol gösterici aynada gördüğü kişiden farksızdır aslında.''
Tutti i diritti riservati
Entra a far parte della più grande comunità di narrativa al mondoFatti consigliare le migliori storie da leggere, salva le tue preferite nella tua Biblioteca, commenta e vota per essere ancora più parte della comunità.
Illustration

Potrebbe anche piacerti

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Halısaha |texting
  • Sessiz Yemin
  • Karven
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Più dettagli
WpActionLinkLinee guida sui contenuti