Güz Sanrisi

Bizim hikâyemiz de mutlu bir son yok. Biz sadece beraber zaman geçirirken mutluyuz,unuturuz yok sayariz hayatı. Bizim hikâyemiz mutsuz bitsin. Zaten nekadar mutlu olursak o kadar acı çekme dik mi birbirimize gelirken her mutlulugumuzun sonunda bize geriye acı eşlik etti. Biz hiç kavusmayacaktik ama bu birbirimizi sevmeye engel olmadı. Bazen yakından bazen uzaktan sevdik. Biz en iyisi sevelim bizi. Bizim sevmeye sevilmeye ihtiyacimiz var. Sonra bi kenarda köşe de acımızı çekeriz.
S.ö