ANTİDEPRESAN

ANTİDEPRESAN

  • WpView
    Reads 267
  • WpVote
    Votes 33
  • WpPart
    Parts 6
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, May 24, 2016
Lanet olsun şu yağmura sırılsıklam oldum. Yağmasan olmaz değil mi? Ya da ben evden çıkarken bir şemsiyemi alsaydım? Hayır. Onu elimde yük olarak hiç te taşıyamam. Sen benim üzerime yagmamalıydın. Senden intikamım kötü olacak yağmur. Yeni aldığım ve en sevdigim botlarımı sırılsıklam yaptın. En kötüsü de ne biliyor musun? Ahh tanrım benim güzel saçlarım. Onları ıslattın. Yerde birikmiş suya en sevdigim botlarım yağan yağmur dolayısıyla zaten vasat bir hâl almıştı;bir tekme salladım. Size sonucu söyleyeyim mi? Bütün su yüzüme çullandı. Bir küfür mırıldandıktan sonra nihayet evimizin bulunduğu sokağa varmıstım. Apartmana hızla girip merdivenleri ikişer üçer çıktım. Anahtarımı montumun cebinden çıkartıp kapıyı açtım. Bayan Emma tam karşımda elleri belinde bir şekilde bekliyordu. Onun konuşmasına fırsat vermeden ben başladım konuşmaya. "Tamam.Evden çıkarken şemsiye almalıydım" "Benim ne diyeceğimi nasıl kestirebiliyorsun ludmila? Bir ara akıl okuyabildiğini falan düşünmedim degil."
All Rights Reserved
#447
kurt
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • KORKUT / bxb
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Sirayet|Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Mafyaymısmıs

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines