DUMANLI HİSLER

Hani insanlar hayatlarının ne Zaman bu hale geldiğini ve ne zaman "demek bu kadarmış."diyeceği yere kadar gelir ya ben tam o hayatın sonundaydım.Banyo kapısına dayanmış eyelinerim akmış,gözlerim ve dudaklarım şişmiş bir şekilde sigaramı içime çekiyordum.Her çekişte acım dinmiyordu daha fazla istiyordum ve her defasında daha güçlüydüm.Kendime doğru çektiğim bacaklarımı serbest bıraktım ve önüme doğru uzattım,sigaramdan bir nefes daha çektim ve ayağımdaki siyah önleri toz toprak olmuş eski botlarıma baktım ne Zaman ben bu hale gelmiştim ne Zaman yaşadıklarım aklıma gelse dalıyor ve bir daha uyanamıyordum hayatım sanki bitmek bilmeyen bir sigara ya da gitmek bilmeyen dumanıydı.