HIZA TUTKUN BEDENLER

Bir insan gözlerini açıp dikkatli bir sekilde etrafa bakarsa görürdü herşeyi.

Ama o etrafına bakmak için gözlerini açtığında karanlıktan başka bir şey göremedi. Onu ruhu bedeninden erken yaşta çekilmişti. İçindeki ergen genç kız çok küçük yaşta can vermişti. Çocukluğunu , gençliğini yasayamamıştı belki.

Omuzlarındaki yükü umutsuzca tek başına kaldırmaya çalışırken kimse onun içindeki can çekişen ruhsuz bedeni görmüyordu.

Onu ilk görenler soğuk diyordu , belki de yabani.. Ama onun bunları umursadığı yoktu. Karanlığın üstüne siyah örtüler de örtsen karanlık karanlıktı.

Onu kimse bu hayattan çekip kurtarmaya çalışmadı.

Karanlıktan ona uzanan tutkulu elin etkisi altına girerken canının yanacağını biliyordu.

Ama unutulmamalıydı ki. Ölülerin canı yanmazdı.

Kızın kaybedeceği ya da kazanacağı tek şey yarışlar değildi. Kız yarışa katıldığı gün tanıştığı adama ruhunu verecekti.

Ama bir ruhun can çekişmesi hiç bu kadar tutkulu olmamıştı.