Sayın Okumayan

Anlatmak istiyorum öyle duraksamadan kimsenin sözümü kesmesine göz yummadan gerekirse nefes bile almadan anlatmak istiyorum. İçimde biriken "Seni Seviyorum"ların hepsini sana tüketmek istiyorum. Okumayacağın satırlar yazarak içimi döküyorum belki. Olmaz da olur ya denk gelirsin umudu da olabilir. Hayatın ne zaman nasıl şekilde bizi şaşırtacağını bilemeyiz. Hiç şaşırmadan karşılamıştım konuşmalarını. Hepsi normaldi de seni gördüğümde kokunu duyduğum anda kafamdan geçenler. Bunlardı sanırım sana yakın olmama sebep olan. Yoksa ben hali vakti yerinde mutlu olmak için birilerini yada bir şeyleri beklemeyen biriyim. Realistim de çokça. Kalbimi dinlemem genelde beynimi dinlesem kafidir bana. Ama o günden sonra her anım her saniyem sen olmuştun. Kafamı toplamak için gitmeni beklemem lazım sanırım diye düşünürken aniden gittin. Hoş ben zaten neye adım atsam bir anda kesilir suyu akmaz o musluk, ya vana kapatılır ya su idaresi borçtan dolayı keser suları.. Bende göz yaşlarıyla öderim bedelimi.. Öyle her zaman her şeye ağlayan biri de değilim ha. Muhtemelen seni tanımıyor olsam etkilenmezdim. Etkilendim mi ? Yok ya sadece yalnızlığın verdiği bir anlık boşluktu benimki. Hoş en son böyle bir şey yaşadığımda 18 yaşındaydım.. Sonra hayatıma giren bütün erkeklere ya vücuden yada zihnen uzaktım. Böylesi gerekiyor sanırım derdim hep. Rabbim yalnızlık yazmış kaderime. Buna da şükür.. O zamanlar bu yalnızlığı fazla takıyordum kafama.. Bir şiir yazmıştım dayanamayıp.. Okuyan herkes çok beğendi.. Buna Edebiyat mezunu olan ablam da dahil. Lakin ben o kadar iyi olduğunu düşünmüyordum. Bıraktım kağıdı kalemi.. Neyime dedim yazmak, aşıkta değilim. İnsanın inanmadığı bir şeyi yazması kandırmacaydı bence. Öyle işte ne yazmak istedim nerelere getirdim konuyu bugün 20 aralık 2015 saat 00:41 görüşmek üzere sayın okumayan