Vanessa
  • WpView
    MGA BUMASA 62
  • WpVote
    Mga Boto 7
  • WpPart
    Mga Parte 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeHuling na-publish Sat, Dec 14, 2019
Antes que nada quiero darle las gracias a "Zuhemi Granados" por la grandiosa portada que hizo para mi como regalo de navidad... Desperté... Por fin podía mover mi cuerpo, mis ojos me ardían de cansancio y mi cuerpo ya no estaba tan pesado como antes, puse una mano sobre mi cabeza y recordé al instante a los hombres que me habían encontrado tirada en la arena, me sobre salte levantándome los mas rápido que pude observando todo con mi respiración algo agitada. al rededor de mi pero a unos metros de distancia se encontraban muchas personas durmiendo sobre unas mantas en la arena, era de noche, no se cuanto tiempo estuve dormida, ¿que debía hacer? ¿correr lejos de estos extraños? ¿o esperar a que alguien despierte y preguntar que sucede? tal vez alguno de ellos pueda ayudarme y darme un poco de agua y comida, y ellos podrían ayudarme a recuperar mi memoria. La respuesta era clara, "corre... " Algo me decía que no debía estar ahí, no sabia si confiar en estas personas, no las conocía y tal vez no tenían malas intenciones, pero el miedo se apodero de mi, no sabia porque pero yo no quería estar cuando ellos despertaran
All Rights Reserved
#913
chicosguapos
WpChevronRight
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • cambia formas: Eclipse lunar
  • Destroy ∆
  • Historias de Cuarentena
  • ¿Enamorada de un... Vampiro? <Terminada>
  • Wait For Your Love | FreenBecky |
  •  Pᴀɴᴅᴇᴍóɴɪᴜᴍ  [Awidred]
  • Intenta Sobrevivir ©
  • 𝐒𝐭𝐫𝐚𝐧𝐠𝐞𝐫 𝐭𝐡𝐢𝐧𝐠𝐬 || robin buckley y tú
  • Razones para aprender a amar
  • Alma de infancia

Tal vez sea por la complejidad de su mundo o por la organización de sus mentes, pero jamás querría ser un humano normal y corriente, de a pie como ellos dicen. Caminan preocupados por un futuro mejor, el cual no disfrutaran porque, al igual que en el presente, estarán demasiado ocupados intentando arreglar problemas que se encuentran fuera de su alcance de comprensión y razonamiento. Por eso me alegré mucho cunado fui a Wolford, podía dejar de aparentar ser una de ellos, una mente que solo se preocupaba de lo conocido y quería ignorar todo aquello todavía desconocía y era incapaz de entender. Wolford era nuestro escondite, una pequeña fortaleza de piedra en la que los cambia-formas podíamos relajarnos a disfrutar de gente, que como yo, podía cambiar su forma a la de un animal, concretamente el lobo. Vivimos ocultos en un parque nacional esperando a que esas mentes que no querían conocernos lo hicieran pues aunque ya hubo muchos de los nuestro que dejaron ver sus habilidades, fueron perseguidos y aniquilados por ser diferentes a lo que ellos denominan corriente. Porque aunque nos esforcemos en ocultarlo, lo desconocido nos da miedo. Me llamo Darina, soy una cambia-formas harta de la sociedad que todos admiran. Incluso ahora, en mi cuarto, mirando por la ventana me doy cuenta de todo el daño que podemos hacer a cualquier ser, ya seamos cambia-formas o estáticos (como nosotros nos referíamos a los que no podían transformarse y su apariencia será la misma para siempre). Muchos de vosotros ni siquiera nos conozcáis, a decir verdad, la mayoría creeréis que estos párrafos salieron de la mente de una persona con mucha imaginación pero si leéis atentamente quizás cambiéis de parecer

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman