Kami telah memperbarui Pedoman Konten kami.
Tinjau pedoman terbaru untuk terus berbagi cerita dengan aman.
(not) alone

(not) alone

  • WpView
    Membaca 4,563
  • WpVote
    Vote 201
  • WpPart
    Bab 35
WpMetadataReadLengkap Sen, Jan 18, 2016
WpInfo
Fiksi Penggemar
1Direction
Harry Styles
-Nieważne- odpowiedziała. -Ważne! Powiedz mi to!- uniosłem się lekko. -Tak! Kurwa, Harry. Kochałam cię! Rozumiesz to! Zakochałam się w tobie, to tak bardzo mnie boli, że tylko tak umiałam sobie z tym poradzić, jednak ostatnio znowu przesadziłam i Mike znalazł mnie w łazience- z jej kącików zaczęły lecieć łzy. -Rozumiesz to twoja pieprzona wina- zaczęła mnie okładać pięściami- To przez ciebie!-. -Ciiii- próbowałem ją uspokoić, przytuliłem ją do siebie, chwilę później już przestała mnie bić tylko się we mnie wtuliła i pozwoliła łzom spływać z jej policzka. -Wiesz, mieszkając w Londynie z tobą, nie wiedziałam na czym stoję, bywały chwile kiedy się całowaliśmy, albo chociaż prawie się całowaliśmy a potem mówiłeś, że jesteśmy przyjaciółmi, ratowałeś mni Historia dwóch osób, różnią się od siebie, jednak obydwoje poszukują tego samego- miłości. Dobra prolog taki sobie, jednak wybaczcie, to moje pierwsze opowiadanie, lecz jak chociaż trochę was zaciekawiłam to zapraszam do przeczytania.
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#16
alone
WpChevronRight
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • Michał, wcale nie Mata || MATA
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • 𝐈𝐧𝐞𝐯𝐢𝐭𝐚𝐛𝐥𝐞 |Draco Malfoy|
  • CELEBRITY CRUSH || MATA
  • THANK U, NEXT || OKI
  • 𝕿𝖍𝖊 𝕯𝖗𝖊𝖆𝖒 || Hyunlix
  • In Your Arms, I Found Home | 𝓂𝒾𝓃𝓈𝓊𝓃𝑔!
  • W ZWIĄZKU Z MUZYKĄ.
  • 𝐌𝐫. 𝐏𝐫𝐨𝐟𝐞𝐬𝐬𝐨𝐫 | 𝐘𝐨𝐨𝐧𝐦𝐢𝐧
  • 𝙃𝙖𝙡𝙡 𝙤𝙛 𝙁𝙖𝙢𝙚 || minsung

- Przecież my nigdy się nie lubiliśmy - Rzuciłam, wzruszając ramionami, ale tym razem nie odwróciłam wzroku. Michał zaśmiał się krótko, bez humoru. - Tak było łatwiej, wiesz? - Sama nie wiem - Westchnęłam głęboko. Odwrócił wzrok, ale tylko na chwilę. - Zawsze byliśmy po przeciwnych stronach. Kłóciliśmy się o wszystko - Urwał, po czym dodał szybciej. - Tak było o wiele lepiej. - Michał o czym ty mówisz? - Uniosłam brwi stresując się tą całą konwersacją. Michał przewrócił oczami i parsknął. - O nas? A raczej, kurwa, nie o nas. Bo nigdy nie powinno być "nas" - Powiedział robiąc palcami cudzysłów w powietrzu. - A jednak tu jesteś - Spojrzałam w jego oczy uśmiechając się słabo. - Nie powinienem. Mieliśmy się nie znosić, miało być prosto - Powiedział przejeżdzając dłonią po swojej twarzy. Westchnęłam, czując, jak w gardle ściska mnie coś, czego nie potrafię nazwać. - Było prosto, do czasu - Wzruszyłam ramionami. Michał uniósł na mnie oczy, spojrzenie pełne sprzeczności: gniew, strach i coś, czego nigdy wcześniej nie widziałam. - Kurwa, im dłużej udaję że nic nie czuję, tym ciężej jest mi patrzeć ci w oczy - Przełknął powoli jakby nie wiedział co ze sobą zrobić. Cisza znowu zapadła między nami, ciężka, elektryczna. Staliśmy tak blisko, że mogłam poczuć ciepło jego oddechu, a serce waliło mi tak mocno, że każde kolejne słowo wydawało się być o krok od wybuchu. I wtedy nagle zrozumiałam coś, czego wcześniej nie chciałam przyjąć do świadomości - Michał Matczak nigdy nie był moim wrogiem. Wszystkie nasze spory, te pieprzone przepychanki... to było tylko tło. Za nimi kryło się coś innego, coś ciepłego, coś, co sprawiało, że serce zaczynało bić szybciej, gdy tylko na niego patrzyłam.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan