KAYIP

Issız sokakta o gece ne işim vardı sanki ...Kaç dakikadır böyle koşuyordum çiğerlerime dolan soğuk hava boğazımı yakıyordu.Durup derin bir nefes aldım gitmiştir heralde o da kimdi ki ? Bu saatte bu sokakta olmam zaten aptallıktan başka bir şey değildi.Yürüdüğüm yola geri dönmek cesaret istiyordu.Su damlaları çatıdan yere düşerken kalbime de korku düşmüştü.Arkamda hissettiğim nefes ile
Vücudumu sıcaklık basmış soğuk korku terlerini şimdiden dökmeye başlamıştım bile.Bu da neydi şimdi.Kalbimin hızlı
Hızlı atışlarını duyuyor muydu acaba .Saçımı çektiği anda ki inlememle daha sert çekti dön diye emretti işte oyun başlamıştı kendi ellerimle kendi ölümümü çizmiştim.
Benim adım Güneş karanlığa doğan Güneş parlak sıcak ama yakıcı bir o kadar da sert.Kendi karanlığımı aydınlatamadığım karanlığıma son veren O güneş Anneminde dediği gibi insanları ısttığım o sıcaklıkla şimdi kendimi yakıp kavuruyordum ...