GEÇMİŞ VE NEFRET

Biliyor musun anne, artık alıştım. Canım yanmıyor ağlamıyorum eskisi kadar. Buram buram yokluğunu hissetmiyorum artık.
Hayatını bir hayat için feda edip benim hayatımı bitirdin. Ama affettim seni anne. Beni bu kadar insanın içinde yalnız bıraktın ama affettim anne.
Beni her daldığımda, aklıma gelen anılarımızla birlikte defalarca o kirli ve karanlık mahzenlere attın, ama ben yine de seni affettim anne.
Ben seni affettim ve sen halâ gelmiyorsun. Ben mezarlığının yanı başında günlerce bekledim ama gelmedin, sen gelmiyorsun anne. Sen yoksun. Ve bu seni affettiğim için kendimi suçlamama neden oluyor.
Ama oyun bitti anne, bizi bu hale getiren de senin yanına geliyor. Senin öldüğün gibi öldürüyorum onu ve hiç acımadan. Seni benden alırken hiç acımamıştı bize.
Artık oyun bitti meleğim. Herkes hakettiği yerde ve intikamın alındı. İşte şimdi rahat uyuyabilirsin.