Camdan Kanat

Camdan Kanat

  • WpView
    Reads 2,766
  • WpVote
    Votes 107
  • WpPart
    Parts 13
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Jun 27, 2014
Hayatımın hızla değişeceği o günün bugün olduğunu nereden bilebilirdim. Annemin bana hazırladığı süpriz sadece bir süpriz miydi benim için. Yoksa hayatımda bir dönüm noktası mıydı? Bazen bunca şeyden kaçıp uzaklaşmak normal bir hayat sürmek isterken neden bu gerçekleşemiyordu. Neden birine bağlı gibiydim. Neredeydi o bağlı olduğum kişi? Ya yakınımdaysa. Belki bir nefes uzağımdaydı. Belki kilometrelerce yukarıdaydı. Tek bildiğim meleklere güvenmemek! Bunca yıl bunun için eğitim almıştım. Peki ya ne için. Neden bu kadar nefret ediliyordu onlardan. Belki bunu onun sayesinde öğrenecektim. Peki o benim biricik meleğim miydi yoksa hayatımı cehennemden farksız kılacak bir canavar mı? Ona inanmak, güvenmek isterken neden kendimi ondan uzak tutuyordum. Peki ya o buz mavisi gözleri. Ve.. Ve o göz yaşı. O haykırış. Her şeyin bir anlamı vardı belki. Belki ben bunları anlayamayacak kadar salaktım. Belki ben onun gibi güçlü değildim. Belki de her şey çoktan kaderime yazılmıştı. Belki ben seçilmiştim. Tüm bunları değiştirmek için...
All Rights Reserved
#56
boy
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • KORKUT / bxb
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • ALİN | Gerçek Aile
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Sirayet|Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines