şizofren

geçmişi hiç yaşamadan geliceği yönetebilceğini zanneden bir şizofrenin zekası
bu benim hikayem değildi ama böyle olmasını siz istediniz
hiç önemsenmeyen kişilikler hedef olarak beynimde büyük bir yer kaplardı
o andan itibaren ismimi dahi kimseye söylemiyen benden bahsediyorum
herkese bunun bedelini çok ağır bir şekilde ödetmeyi planlarken
hayatımın başarısızlıklarla dolu olması bir tesadüf olamazdı
bütün raslantılar düşüncelerden ibaret, asıl yüzüm bir iylik meleğiydi
insanlar içimdeki şeytanı bilmiyerek özgür bırakmıştı çoktan
ve kaybetmemek için şansı olmayanlar adına yaşam çok geçti artık
herkes bir gün kaybeder ama bazıları daha fazla kaybeder
karanlık sokaklar benim evimdi hayatım ise sırlarla dolu
ve hiçe sayılmıycak kadar bencil bir ruha sahip olduğum gerçeğinini değiştirmiycekti
bilinç altına yerleşmiş tutkum ve onunla uzlaşamayan gerçekler
acıyla besleniyorum bir vampir düşünün ki kanla beslenen
çığlıklar bir kahkaha gibi gelirdi kulağıma acı artık bir ilaçtı benim için
masumiyete dair yüzümde en ufak bir çizgi kalmamıştı artık
ve en kötüsü ölüm benim peşimde olduğu gerçeği hiç aklımdan gitmiyordu
çocukluğumu yanlızlıkla geçirmiş ama herşeye rağmen içimde beslediğim sevgi
canımı öyle bir acıtır olmuşki insan anotomisiyle ilgilenerek
milyonlarca sonuç elde etmiş ve çoğu insanlığı bir kıyamet alameti olarak
tanımlar hale gelmiştim son zamanlarda
kıyamet dibine kadar batıp insanların daha fazla acıdan men edilmesiydi
ve bir gün bütün yollar kapandığında ilerlemenin tek yolu o duvarı kırmaktı