KALBİMİN KIYISINDA

Aşkı uzaklarda arayan bir kızdı o. Nerden bilebilirdi ki aşkın nefesinden yakın olacağını.
Şuram sızlıyor. Artık ağlıyordu. O da yorulmuştu güçlü durmaya çalışmaktan.
"B-ben özür dilerim." Sesim yumuşak çıkmıştı.
"Özür dileme artık! Bıktım özürlerinden. Bir kere beni sevdiğini söyle! Bir kere cesaretli olmayı dene. Gerçeklerden kaçma! Kalbimi bin parçaya ayırıp geride bırakma şu adamı." Bağırması irkilmeme sebep olmuştu.
"Sus artık lütfen, dayanamıyorum. Susuyorum çünkü yüzüne bile bakmaya kıyamadığım adamdan utanıyorum." Gözlerimi sıkıca kapattım ve yaşların akmasına izin verdim. Ama o gökyüzüne bakıyordu. Sanki göz yaşlarının akmasını engellemeye çalışıyor gibiydi. Bir anda beni kendine çekip sarıldı. Başımı göğsüne bastırdım.
"SENİ SEVİYORUM!" İlk defa kendime bu kadar güvenebilmiştim.