Sen

İlk başlarda herşey inanılmaz bir şekilde mükemmeldi. Hatta gerçek olabileceğini düşünmüyordum bile. Belkide seni sevmeye de bu şekilde başlamıştım. Sen ilk gördüğüm günü hatırlıyorum da parmağında bir yüzük vardı. İlk gördüğüm an anlamıştım sendeki imkansızı. Seni ilk gördüğümde daha tanışmadan bir-sıfır yenik başlamıştım geleceğe. Ama ilk gördüğüm an ki tatlılığını asla unutamam. Adını bile bilmeden dikkatimi çekmeyi başarmıştın sen.

Dikkatimi çekmesen şaşardım zaten. Ama en güzel zamanlar da onlardı benim için. Adını bilmiyordum hatta bir başkasının adını sen diye biliyordum. Şimdi bunlar düşündüğüm de yüzümü hafif bir tebessüm kaplıyor. Gözlerimdeki o parıltıyı görmesem de fark edebiliyorum.

İlk başarı en güzel olanıydı tabi ki. Aslında herşey seninle Samimi olmaya başlayana kadar güzeldi. Seninle samimi oldukça daha çok kaptırdım kendimi sana. O kadar etkileyiciydin ki. Bazı davranışların çocuk gibiydi. Belki de. Bu yüzden sana bu kadar çok bağlandım ben.