Zamana teslim ihtimaller ve teslimiyetin sessizliği ile dolu dörtlükler...

Cunzey, Mahzey, bu kadar

"Zeynep'in Şiirleri", genç bir kalbin büyürken yaşadığı duyguların, özlemlerin ve sessiz haykırışların izini süren bir yolculuk... Bu kitap, Zeynep'in kendi iç dünyasından kopup gelen satırlarla; aşkın ilk heyecanını, gitmelerin acısını, bekleyişlerin sabrını ve kalpte saklanan umut kırıntılarını anlatıyor. Her şiir, yazar Zeynoşum'un hayatından küçük bir an, küçük bir nefes gibi... Bazen yıldızların ışığında başlayan bir masal, bazen de sessiz bir gecede biten bir hikâye... Bu kitap, okuyan herkese kendi kalbinde saklı kalmış duyguları hatırlatacak; kimi zaman güldürecek, kimi zaman içten içe sızlatacak... Ama en çok da şunu hissettirecek: Her kalp kendi şiirini taşır. Ve bu kitap Zeynep'in kalbinden dökülen en gerçek satırlardır.

"Şiir, yazmaya değer en büyük mürekkeptir..." Şiirleri kendim yazıyorum, alıntı değildir! İyi okumalar...

Gel desem , "işim var" dicek gibi

kendi yazdığım şiirleri topladığım kitap

insan anlatamadığını, döker kaleme kağıda hüznün kapısında başlar böylece acıyla

Sen bana böyle bakarken, Senden nefret etmem mümkün mü? Ben seni böyle severken, Benden gitmen mümkün mü? Peki ya ,senin gözlerin Benimde kalbim yalancıysa? Kim kaybeder? Ya da ne kazandık şimdi?

"Aklının ucuna oturup kendimi bekledim; gelmedim, gelmedim, gelmedim" CEMAL SÜREYA