KAR TANESİ

KAR TANESİ

  • WpView
    Reads 491
  • WpVote
    Votes 32
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Aug 1, 2016
WpInfo
Fiction
Romance
Bu; koyu yeşile boyanmış bir kar tanesinin ve kar tanesini yakalamaya çalışan küçük bir çocuğun hikâyesi... İçlerine attıkları acıları iyileştirmeye çalışan iki insanın hayat öyküsü... Onlar, Teoman'ın sözlerinde gizli. Onlar, Kupa Kızı ve Sinek Valesi... ''Aniden önümde fren yapan motosiklet ile yerimden sıçradım. Tenha caddede yankılanan tiz çığlığım kulaklarıma doldu. Başımı hafifçe yukarı kaldırıp karşıma baktığımda karşılaştığım kahverengi gözler ile şaşkınlığım kat be kat artmıştı. Kaskından dolayı sadece gözlerini görebiliyordum lakin kulağa sıradan gelse de gözle görülünce içinde kaybolacak kadar derin harelere sahipti. Sıcacıktı, dondurucu bir soğukta bile insanın içini eritebilecek bir güzelliği vardı. Rengi gibiydi gözleri: Kahve. Kahve gibi güzeldi. Bu çocuk, bir erkeğe göre fazla güzel bir surata sahipti. ''Bu saatte küçük kızlar, tek olmamalı,'' diye fısıldadığında tek kaşımı kaldırdım. ''Sen, bu saatte burada tek olabiliyorsan, ben neden olmayayım?'' Kız erkek ayrımına tahammülüm yoktu. Çünkü sende bu zihniyetin kurbanısın, diyen iç sesime güldüm. İçim bile bana acıyordu. Erkeksi bir kıkırdama çıkarıp başını hafifçe salladı. ''Yanlış yola girdin, kurbağa suratlı,'' dediğini duymuş gibiydim ama belki de bu zihnimin bana az önceki oyunu gibi de olabilirdi. Bilemiyordum.'' ❄❄❄ 01.01.16 ''00.00''
All Rights Reserved
#57
yeşil
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • KORKUT / bxb
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines