HAFIZAM
  • WpView
    Reads 5,006
  • WpVote
    Votes 436
  • WpPart
    Parts 19
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Sep 29, 2016
Hafıza kaybı geçirmiş bir kız ve herşeyi istemedende olsa boka saran bir erkeğin hikayesi.. ➰➰➰➰ KESİT ➰➰➰➰ Şu zamana kadar ne yaşadın? Ne yaptın? Nelerden pişman duydun ve nelerden zevk aldın? Peki ya birgün bunların hepsini unuttuğunda ne olacak? Ne değişecek. Bir bebek kadar masummu yoksa bir katil kadar günahkar mı? Hiç bu benim gerçek annem mi dediğin oldu mu? Yada ben gerçekten bu muyum? Yirmi yaşında olup, aynaya baktığında bu gerçekten benmiyim dediğin oldu mu? Bağzıları yeni bir başlangıç olarak kabul eder ama bu sadece tecrübelerini kaybetmekten ibarettir. Geçmişini bilmeden geleceği nasıl görebilirsin ki? Senin için kocaman olan dünya tanrı için küçük bir toptan ibaret. Bizi yöneten ve yönlendiren o değil mi? Geçmişimi nasıl sildiyse geleceğimide öyle yazacaktı.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Karven
  • Sessiz Yemin
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Halısaha |texting

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines