Kumar

Bilinmez rutin bir hayatım vardı. Tek derdimin Üniversiteden mezun olmak ve melankolik yaşantımın bana taşıttığı bu ağırlıktan kurtulmaktı. Bütün yaşantımı bir gecede uğursuzluğuyla kumar masasında kaybetmiş insanım. Ben Kuzgun. Dışarıda sade ve basit görünen kendi halinde bir insanken ruhunun derinliklerinde geçmişinin silik hatıralarında yanan bir yaralı. Zihnimin kuytu köşesinde tozlanmış geçmişimi bir kumar masasında kazanmış insanın. Ben mi kimim bunu ben bile daha yeni öğreniyorum. Zaten öyle değil midir? Büyüdükçe kendimiz hakkında bildiklerimiz dahada netleşir.
O sonlar değil midir hepimizi altüst eden?