Kâr

Istanbul'un soğuk havasi gibi pis bir ciğere sahibim .
Yazmayi beceremedim gibi sevmeyide beceremedim bu hayata yalniz kalan mi terk edilen mi yine ben oldum .
Kalp yasimi merak etmişimdir hep ama kalkipta doktora bile gitmemisimdir.
Ben kâr taneleri kadar sevmistim seni
Ellerini ellerime ör sakin birakma bayim .
Kâr şimdi basladi titriyor sokak lambasi ,
Hersey kalbim kadar masum mu hayat bana dürüst olmayi mi? yoksa kacip gitmeyi mi ? öğretti !
-evet ben şunu öğrendim herseyden çekip gitmeyi ve kaybetmeyi hep kaybettim galiba..
Kaybettmek böyle birseymis ..
-KAR YINE YAĞ SEN ÖZELSİN
ÇÜNKÜ AŞK DENEN BU ILETI SEN TEMIZLERSIN-