PERESTİŞ

Karanlık bir gökyüzünün altında tutmuştu genç kızın ellerinden, o henüz yok olup gitmeden önce.
Genç kız sevdiği adamın gözlerine büyük bir hayranlıkla baktı. Gözleri parlıyordu. Hissettiği duygu yoğunluğundan dolayı, kalbi göğüs kafesine sığamıyormuş gibi atıyordu.
Dünyaya hangi zaman diliminde gelmiş olursa olsun, kalbinin yine tek bir kişi için atacağına inanıyordu.
Adam sevdiği kadını kaybettikten sonra kendini herkese kapatmıştı ama onun ruhunun, tekrar bir bedene bürünüp geleceğini düşünüyordu. Çünkü genç kız ona, tekrar doğup her ne pahasına olursa olsun, birlikte olacaklarını, yarım kalan hayatlarını devam ettireceklerini söyleyerek söz vermişti. Tanrının onlar için adil olmasını istiyordu. İnanmak istediği, var olduğunu düşündüğü tanrı bu kadar adaletsiz olamazdı. Sevdiği kadın ellerinden kayıp giderken, kendisinin hiçbir şey yapamıyor oluşu onu delirtiyordu. Eğer öyle olmazsa, eğer onun için geri dönmezse, çok fazla can alacaktı. İnsanların o değersiz hayatlarına son verecekti. "Hiçbir şey yarım kalmayacak" dedi genç kızın cansız bedenine sıkı sıkı sarılır iken. Ayrıca onları birbirinden ayıran insanlardan intikam almalıydı. Adam kızın solgun fakat bir o kadar da güzel olan yüzüne baktı, "Unutma söz verdin, beni hatırlayacaksın" dedi.
Bu döngünün sonunun nasıl olacağı ise tam bir muammaydı.

"Ölümümün onun güzel ellerinden geleceğini bilseydim tek bir an tereddüt etmez kendimi ona bırakırdım."
Kurgu tarihi: 04.02.2016 00:27
yazılmaya başlandığı tarih: 02.06.2018 20:07