HARESE

"Bilir misin?" deyip gülümsedim. "Develerin çok sevdiği bir diken türü vardır. O kadar çok severler ki ağızları yara bere içinde kalsa da umursamazlar. O yaralar bereler kanamaya başlar bir vakit sonra. İşin garibi develer kendi kanlarının tadını da çok severler. Yedikçe kanar. Kanadıkça yer. Sonra çok geçmeden kendi kanında boğularak ölür. İşte buna Harese derler."

Kafasının karıştığını görünce aslında söylemek istediğimi başladım anlatmaya.

"Yanisi insan sevince, ona zarar verse dahi o kişi, canını öldürecekmiş gibi acıtsa, yüreğini kızgın demirlerin üzerine gülerek bıraksa ve vücudunu hiç kapanmayacak yaralarla donatsa da sevmeye devam eder."