The demon I know.

The demon I know.

  • WpView
    Reads 544
  • WpVote
    Votes 17
  • WpPart
    Parts 9
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Sep 24, 2016
How? How, could I be standing here right where I am?. The soft kind Earth that my feet are under. Its almost sickening to feel the bright and happy sun burning on my pale skin.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Insomnia. Granica Cieni
  • Daydreamers - Queer Urban Fantasy I KOŚCI
  • Niedźwiedzia przysługa | Nieludzie z Luizjany #6 | ZAKOŃCZONE
  • Wybór
  • This damned will to survive! { Taekook ver}
  • Ucieczka
  • po eksterminacji (radioapple)
  • Mój demon [BL]
  • Wilcze wizje | Nieludzie z Luizjany #4 | ZAKOŃCZONE

Od tygodni Leslie Alameda nie potrafi zasnąć. Jego noce wypełnia cichy szept, który z początku bierze za halucynacje... aż do chwili, gdy jego odbicie w lustrze zaczyna się do niego szczerzyć, a jego cień krąży po rzeczywistości, zakłócając jego spokój. A to dopiero początek problemów. Kiedy pewnego wieczoru jego cień przewraca lampę, a na leśnej drodze czyha na niego trzymetrowa zmora o diabelskich oczach, Leslie decyduje się zamieścić post na forum od spraw paranormalnych. Odpowiada mu tajemnicza, milcząca postać, która wskazuje mu innych cierpiących na te same koszmary na jawie. Tak trafia do grupy nieznajomych - ludzi ściganych przez własne cienie. Wśród nich jest ktoś, kogo Leslie nigdy nie spodziewał się zobaczyć: jego dawny przyjaciel ze studiów, który pewnego dnia zniknął bez słowa. Z pomocą tajemniczego sojusznika z forum decydują się jeździć po ruinach i lasach, by odnaleźć źródło ich problemu, wrócić do normalności i nie oszaleć zanim będzie za późno A cienie są głodne i łakną ich snów

More details
WpActionLinkContent Guidelines