Het treinmeisje

Promo:
Het begon een jaar geleden toen mijn ouders perse wilden verhuizen. En tja als kind kan je natuurlijk niet achter blijven. Maar goed... Ik woonde te ver van mijn school af om nog met de fietste gaan,dus ik ging met de fiets naar de trein en met de trein naar station en vanaf station is het vijf minuten lopen naar school. Ik zat altijd op de zelfde plek: Tweede coupé derde rij eerste stoel. Ik had altijd een beetje raar gevoel als ik daar zat. Alsof ik in iemand zijn huis zat maar dan zonder het te vragen of iets tegen hem of haar te zeggen. Al was het een trein en betaalde ik er voor, het was net alsof ik er niet hoorde. Elke dag drukte ik dat gevoel weg en deed mijn koptelefoon op. Dan ging ik luisteren naar mijn favoriete band: The red hot chilli peppers. En ondertussen ging ik tekenen. Gelukkig was mijn beste vriend Alex altijd bij me want anders was ik vaak het station voorbij gereden denk ik. Als ik eenmaal bezig ben met tekenen en muziek luisteren is het alsof ik in een andere wereld ben en vergeet ik al mijn zorgen. En soms als ik aan het tekenen ben schiet er een idee in mijn hoofd voor een prachtig verhaal. Als ik met een tekening mijn gevoelens niet kan uiten doe ik dat met een verhaal. Oké nu weet je wie ik ben. Het klinkt allemaal vrij normaal maar ik heb laatst iets raars ontdekt...