HAYAT

hayat karanlık ıssız bir sokaktır yürürsün aylarca yıllarla ama bi türlü aydınlığa çıkamazsın etrafında o kadar insan vardır ki mutlu acı çeken kimsesiz asık her türlü insan ama kimse dönüp bakmaz sana ne halde yardım edeyim daha yaramız olsa onada tuz basarlar sokaklar hep cıkmaz mı ben mi cıkmazlardayım yoksa hayat bir lune parkta biz içindeki oyuncaklarmıyız nasıl bir döngü bu nasıl bir adalet mutluluk çok mu zor bisey erisilmeyecek kadar tamam yanına kadar varıyorsun sonra gözünü kapatıyorsun ve bıdaha açamıyosun yıne karanlıkta kayboluyorsun