1 Gelecek 2 Geçmiş

1 Gelecek 2 Geçmiş

  • WpView
    Reads 1,698
  • WpVote
    Votes 470
  • WpPart
    Parts 11
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Mar 23, 2016
WpInfo
Fiction
Romance
"Seni ben eğiteceğim." Çağkan keskin dille belirtti. "Ama sen de üzerine düşen görevi yapmaktan çekinmeyeceksin." *** İlk görev heyecanı vardı üstünde. Başaramayacağından çok korkuyordu. "Gerçek ajan hiç bir şeyden korkmamalıdır. En esası da becerememekten." Kendi kendine tekrar ettiği cümlelerdi bunlar. İşine yarıyordu özgüven kazanmak için. Başardı. Verilen görevi layığınca yaptı. Tabi ki de kendinden gurur duyacak. Her ne kadar kolay bir işi bitirmiş olsa da.... Kendinden emin ve memnun şekilde kurtardığı küçük kızın elinden tutarak sokaklarda ilerliyordu. Yarın ailesine geri verecekti küçük kızı Melodi'yi. Peki Melodi kanlar içinde kalırsa ne yapacaktı Rosemaria? Tabii, Rosemaria da herkes gibi ilk önce SKK'nın yaptığını düşündü. Ama araştırınca işlerin hiçte öyle olmadığını öğrendi. *** Fransadan eğitilmek gelen Rosemaria için yabancı bir ülkede çalışmak ne kadar kolay olacaktı? Melodi'nin gerçek katilini arayan Rosemaria gibi tanışlık yapmak için sadece bu hikayeni okuyun
All Rights Reserved
#545
zeka
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • KORKUT / bxb
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Sirayet|Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines