Büyük aynanın önündeki iki şekere baktı. Limonlu ve vişneli iki şeker. Şekerleri eline aldı.Babası'nın her akşam ağabeyi ve onun için getirdiği şekerlerdendi. Aynaya baktığında eski Dolunayın gülümsemesi vardı.Eski Dolunay saftı, masumdu, vicdanlıydı ve gülümsemeyi seven biriydi.
Ama yeni Dolunay. Vicdansız, acımasız, kalpsiz ve sahte gülümsemeleri olan biriydi. Ve bu yeni Dolunayı seviyordu, Dolunay. Güçlüydü artık o masum kız.Herkesin önünde ağlamak yerine aynanın karşısına geçip buz gibi bakan Dolunaydı.
Bir sinirle elindeki iki şekeri ayna fırlattı. Buz gibi bakışlarını ellerine çevirdi. Ellerinde kan vardı. Babasının kanıydı. Onun beyninin oyunu olduğunu biliyordu.O ne kadar inkar etsene duygularının hepsi saklıydı. Sadece bilmediği bir duyguyu öğrendiğinde hepsi geri gelecekti. Gizlenen her şey ortaya çıkacak ve can yakacaktı.
Все права сохранены