Savaşın İzleri

Merhaba ben Vladimir Andreyev II. dünya savaşı sırasında savaşan binlerce askerden biriyim. Doğu cephesinde Nikolay Gordov komutasında Almanya ya karşı savaşmaktaydık.
Komutanımız uzun boylu, sert görünümlü, kısa saçlı ve gür bıyıklı bir insandı. Kolunda diğer savaşlardan birinden kalma bir yara vardı. Diğer askerlerden duydugum kadarıyla
ona yakın bir yerde el bombası patlamış ve koluna şarapnel parçası isabet etmiş ve bununla ilgili bir madalya aldığını söylıyenlerde var. Tabiki bunlar sadece bir duyum.
Cepheye ilk geldiğimde kan kokusu yüzünden kusmak üzereydim her tarafa saçılmış ceset parçaları miğdemi kaldırmakla kalmıyor psikolojimle oyun oynuyordu. Cesetleri
düşünmeyi bırakmalıydım yoksa ölümüme neden olabilirdi kendimi savaşa vermeliydim.Hava karanlıktı patlama sesleri ve patlamadan doğan ışıklardan başka birşey gözükmüyordu.
Yerime gitmek için yönlendiğimde gidiceğim siperde bir patlama oldu bir kaç asker parçalara ayrılmıştı kumla karışık havadan vücud parçaları düşüyor adeta kan yağıyordu.
Bunun üzerine en yakın sipere yöneldim ve kendimi korumaya çalışıyordum sıkıca başımdaki miğferi tutup ölmemek için dua ediyordum. Beni gören komutanım yanıma gelerek; kalkıp
savaşmamı emretti ve omuzumdan tutup beni sipere dayadı gözümü açtım ve gördüğüm manzara karşısında şok olmuştum. Karşıdan binlerce asker ve onlarca tank bize doğru gelıyordu.
Hemen kendime gelmeliydim etrafıma bakarken bir arkadaşımın elinde henüz patlamamış bir el bombası olduğunu gördüm hemen onu alıp pimini çekip bana en yakın tanka fırlatıp
hızlı bir şekilde sipere geri saklandım patlama sesini duymamla miğferimi tutarak kafamı siperden dışarı çıkarmıştım.