Gemengde gevoelens.(AF)

'Souhaila?' Zei een vaag iemand die mij toch bekend voorkwam Ik schrok wakker 'uhh ja?' Ik begon steeds meer en meer te zien, en uiteindelijk zag ik mn moeder voor me.. Ik schrok want mijn moeder? die nog eens na me opkeek ? Mijn moeder die me het ziekenhuis in heeft geslagen? Staat zij nu voor me? Ik werd door haar stem uit m'n gedachtes gehaald. ' Souhaila, ik wilde dit niet maar het moest , je bent een schande geworden voor onze familie.' Zei ze. 'Schande?'..

Ik wil jou zijn jij die geen problemen heeft jij die een gelukkig leventje lijd maar dat kan niet.. Was ik hier maar nooit aanbegonnen,dan was dit alles misschien niet gebeurd? Maar ik wist wel beter. Als jij eens in m'n schoenen zou staan .. dan zou je gek worden. Soms denk ik even dat alles goed zal komen, maar het enige wat ik kan verwachtten is een heleboel ellende..
-Verwacht geen liefde, dan voel je ook geen pijn.
Gelieve niet te kopiëren.