REVNAK-I AŞK

Hikayedeki kişiler tamamen hayel ürünüdür. Yaşanan acılar ise hepimizin ortak acısı...Teknolojik çağdaki aşklardan sıkıldıysanız birde 1900 lerdeki bu aşka bir göz atın..
Başını dikti asker gökyüzüne, gözleri ,içindeki karanlığın zıddına bir mavilikle buluştu.Güneşin verdiği kamaştırıcı ışıkla kıstı biraz gözlerini ve haykırdı tüm gücüyle "Ermaaaaa"

Tekrar indirdi gözlerini toprağa,dizleri gözlerinin tersine bu kez toprakla buluştu.İçine çöken elemin verdiği halsizlikle yığılmıştı yere. Günlerdir yağmurdan mahrum kalıp çatlayan toprak bu kez gözyaşlarıyla yumuşamıştı.

savaşta yorgun düşmüş nacizane bedeni buna katlanmakta yetersiz kalıyordu.düşmanın kurşunlarına hedef olmuş daha fazlasına katlanmıştı fakat buna katlanamıyordu..
vatan aşkı güç veriyor günlerce hatta aylarca savaşsa yorulmuyor lakin gönlünde yatan beşeri aşk karşısında bitap düşüp kalbi verdiği mücadeleden mağlup ayrılıyordu...