GöLge

Ustaca yazılmış düzinelerce hikayenin baş anahtarı olarak sunulacak bu yazılar..
Kimisi yarinlara veda , kimisi dogmamıs yarinlara merhaba.
Haykıracak çıglık çıglıga savrulacak..
Öksüz sadakatsiz hüzünlerin arasında kaybolacak.
Fakat geride hiç bir şey bırakmayacak , bırakamayacak.
Belki savurdugu hüznü yankılacak.

Her insanın vazgeçemedigi , kovamadıgı, kurtulamadıgı bir gölgesi vardır.
Peki ya senin gölgen hangisi ?

Acı'nın vaktiz annesi gibiydim.
Öldürmeyen fakat süründüren.
Nefes almasına izin verip , ruhunu çalan.
Kaybolmuşlugun mabedinde yaşayan, yaşatan..
Ben.?
Ben mi ?
Benim masum olmam gerekirken günahkar olmam.
Kortuğu , nefret ettigi, sevemedigi biriydim ben.
Beni ilk dogdugum andan itibaren öyle çok sevmesini isterdim ki.
Sevemedi.kucagına aldıgı ilk anda fısıldadı kulagıma.
'' Sen benim asla vazgeçemedigim gölgemsin.''
''Sen benim kalbimde ki gizli günah'ımsın.
Seni sonsuza dek koruyacağım.Süveydaam.!'' demişti.
Bilmiyordum o zaman.Masumum sanıyordum.
İşte bende annem'in gölgesiydim.
Gözlerimin içine bakamamasının sebebi.
Her gece aglamasının.Acı'nın ta kendisiydim.

Sizce de öyle miyim ? Onun gölge'si miyim?